|
|
|

BEN ESKİDEN..
Ben eskiden güneşin çocuğuydum.. hep aydınlıklarda dolaşan.. ben eskiden siyahları beyaza boyar gülerdim sahiden.. eskiden benn .. ahh o eskilerden... korkuyorum nedensiz gecelerden günlerden karanlıklar var simdilerde.. heryeri tozu dumana katar gibi yesili maviyi unutmuş gözler var derinden ben eskiden kırmızıyıda tanırdım pembe, mor lacilerden... eskiden ben .. evet cokk eskilerden... daha bugün bir çocuk gördüm.. sarı tokalı kar beyazı ellerıyle sıkıca tutmuş sepetii , hadı abilerr,...!!! kan kırmızı altınsarısı günlük yumurtalar...
anladımki eskilerde benimde güneşten renklerim vardı.... karanlıklar var sımdılerde... neden korkuyorum...! bılmıyorum..... gökyüzüm sen oll... gökkuşagımda sen.... beni yalnız bırakmaa birtanemmmm sözz... sana renklerden masallar anlatacagım... ben sımdılerde eskıden ıyı bıldıgım tum renklerden umut ucurtması yapacak.. tekrar gunesın cocugu olup, senın elınden tutacagım
Can kardesım Belmando ( hakan) ’ a... bana cocuklugumu tekrardan hatırlattıgı ıcın sonsuz tesekkurlerımı sunarım.. 09/03/2008
Sibel DEDE
|
|
|
Acaba Nedir?:
ben
,
bir
,
bugün
,
çocuk
,
eskiden
,
günlük
,
hep
,
kan
,
kar
,
kırmızı
,
nedensiz
,
o
,
sana
,
sibel
,
yalnız
|
|
|
09 Mart 2008 Pazar 23:22:35
güzel bir şiir tezahür etmiş tebrikler selamlarımla
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
09 Mart 2008 Pazar 21:51:23
Ben eskiden güneşin çocuğuydum.. hep aydınlıklarda dolaşan.. ben eskiden siyahları beyaza boyar gülerdim sahiden.. eskiden benn .. ahh o eskilerden... korkuyorum nedensiz gecelerden günlerden karanlıklar var simdilerde.. heryeri tozu dumana katar gibi yesili maviyi unutmuş gözler var derinden ben eskiden kırmızıyıda tanırdım pembe, mor lacilerden... eskiden ben .. evet cokk eskilerden... daha bugün bir çocuk gördüm.. sarı tokalı kar beyazı ellerıyle sıkıca tutmuş sepetii , hadı abilerr,...!!! kan kırmızı altınsarısı günlük yumurtalar...
anladımki eskilerde benimde güneşten renklerim vardı.... karanlıklar var sımdılerde... neden korkuyorum...! bılmıyorum..... gökyüzüm sen oll... gökkuşagımda sen.... beni yalnız bırakmaa birtanemmmm sözz... sana renklerden masallar anlatacagım... ben sımdılerde eskıden ıyı bıldıgım tum renklerden umut ucurtması yapacak.. tekrar gunesın cocugu olup, senın elınden tutacagım
CAnım kardeşim benim.Öncelikle bu güzel şiir için sana binlerce kez teşekkür ediyorum. Evet çocukluğumuz.Aslında unutamadığımız unuttuğumuzu sandığımız o altın yıllar.Ne güzeldi değilmi.Çocukken bulutlarda bile yürüyebiliyorduk değilmi istesek.HAyaller kurabiliyorduk değilmi yıldızları avuçlarımıza alıp.Dünyayı tertemiz gözlerle bakabiliyorduk değilmi çocukken.Büyüdükçe her geçen senenin sonunda özlemi iki kat daha artıyor çocukluğumuzun.Keşkelerde kalıyor çocukluğumuz.Simitçilerden aldığığımız simit bile çocukken en güzel yiyecekti bize.Elma şekerlerimiz vardı.Pamukcu amcalarımız.Düştükce kan revan içinde kalan dizlerimiz vardı.canımız yanardı ama ağlarken gülücükleri patlatırdıkda ardından.Ne güzel yılları geride bıraktık be canım kardeşim.Şimdi çocuk olmak vardı ya. Şimdi. Şimdi büyüdük be.Çocukluğumuzu yitire yitire büyüdük.Büyüdükçe çocukluğumuzu büyüttük özlemlerimizde. CAnım Kardeşim benim Şiirinle bende gittim ya eskilere.Öyle içli olmuşki yüreğinden süzülen çocuktum okurken şiirini.Ve ben çocukluğumu yaşayabilmek için defalarca bıkmadan okur eskileri yad ederim. Senin o güzel yüreğine kucak dolusu sevgilerimi gönderiyorum canım kardeşim. Ve dediğim gibi içimizdeki çocuğu hiç büyütmeyelim olurmu. Sevgiyle ol. Abin... Hakan....
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|