|
|
|
ellerim kırmızı benim..tutamam gülümseyişini..en iyisi gelme artık..gelme...korkuyorum..
elini uzatsan ellerimi tutacaktın
ama çok kanadı ellerim
senin gülüşünü beklerken çok gözyaşı soldu bende
hayatım sen oldun
ben hayatımda bocaladım
şimdi sen bana uzaksın
sen imkansızlarımdasın belki
ama ben canı yananım
ellerim ürkek
ellerim kırmızı şimdi
ne sen tutmak istersin
ne de ben korkusuzca verebilirim sana onları
gözlerim gözlerini arar
gözlerim sana tutsak
ama diyorum ya renkleri soldu sen başkalarındayken
mavisine bakarsam denizinde boğulacağım
kurtaranım yok, olmayacak
bakamam gözlerine
biliyorum sen kaçıracaksın onları benden
sen farketmezsen bir kez daha ölürüm bu sularda
tahammülüm yok bir kez daha ölmeye
yani şimdi..
ne sen mümkünsün
ne de ben kolay biriyim senin için..
|
|
|
|
06 Mart 2008 Perşembe 09:46:20
Sorunda bu ya kolay sanılır yanındakilere ulaşım ya da değer verilmez. Ah bulanık kfalar ah!
Anlatımın harika. Kutlarım. Selam saygılar.
|
|
|
|
06 Mart 2008 Perşembe 00:36:37
:))) Beğendim biraz da kendimi buldum teşekkür ederim....
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
