Edebiyat Defteri

Eğer son birkaç yılda önemli bir fikrinizi değiştirip yenisini edinemediyseniz hemen nabzınızı kontrol edin.Ölmüş olabilirsiniz.. G.BURGESS
E-mail adresiniz: 
Şifre:
Edebiyat Defteri
   


 
Şiir Bilgi
24.02.2008 tarihinde eklendi.
307 çoğul gösterim yapıldı.
311 tekil gösterim yapıldı.
12 yorum yapıldı.
 

   

 

VEYSEL KARANİ HZ



Sattım dün gece sevda sevincini
Hüznü Hassan Hüseyin den aldım
Kerbela çöllerinde kıyamet gördüm
Veysel Karani/yle annemi sevdim

Düşerim derdime taşlar dururum
Yeşerdim filizlendim şimdi kururum
Anaya canım adar köle olurum
Veysel Karani/yle annemi sevdim

Muhammed’ül Emin aşkını anmış
Veysel’i görmeden aşkını yaymış
Yemen illerinde garip çobanmış
Veysel Karani/yle annemi sevdim

Efendim bırakır hırkayı emanet
Veysel ağlar durur işte der kudret
Anası göçünce oda kalır tek
Veysel Karani/yle annemi sevdim

.................................................................
Yemen illerinde Veysel olayım
Ana hasretinden ölüp kalayım
Anama köle olup dua alayım
Veysel ile sevdim bende anayı

O kutlu bir insan efendim anmış
Veysel yaşa durmuş göz çeşme olmuş
Anasına sözü ölümle tutmuş
Veysel ile sevdim bende anayı
   
Acaba Nedir?: ana , bir , canım , dua , dün , emanet , garip , gece , ile , insan , kerbela , köle , o , oda , sevda , şimdi , yemen
 Yorumlar
 
25 Şubat 2008 Pazartesi 17:58:13
Veysel Karani hazretlerini ve sevgiyi bütünleştiren bu şire imrenmemek eldemi..Harikasın arkadaşım.Yüreğine sağlık.Daima gönlünde tebessümlerle kal
 
25 Şubat 2008 Pazartesi 13:31:42
Yemen illerinde Veysel olayım
Ana hasretinden ölüp kalayım
Anama köle olup dua alayım
Veysel ile sevdim bende anayı

O kutlu bir insan efendim anmış
Veysel yaşa durmuş göz çeşme olmuş
Anasına sözü ölümle tutmuş
Veysel ile sevdim bende anayı

YÜREĞİNİZE SAĞLIK.SEVĞİLER.
 
25 Şubat 2008 Pazartesi 01:00:41
Efendim bırakır hırkayı emanet
Veysel ağlar durur işte der kudret
Anası göçünce oda kalır tek
Veysel Karani/yle annemi sevdim

O'nu dünya gözüyle göremeden, gönül gözüyle görerek göremeyenler sultanı olan kişiyi gönül penceresinden bu yaylaya taşıyan yürek....

Duygu dolu yüreğinize gönlünüz genişliğinde selam,
kaleminize bitimsiz saygı...

Bunlardan daha da hallice tebrikler...

Duygularla donanmış yürekle ve şiirle kalınız...
 
24 Şubat 2008 Pazar 23:50:15

**Peygamber efendimiz zamânında yaşamış büyük velî. İsmi Üveys bin Âmir el-Karnî'dir. Yemen’in Karn köyünde doğdu. Doğum târihi bilinmemektedir. 657 (H.37) târihinde şehîd edildi. Peygamber efendimizin sağlığında müslüman oldu. Fakat görmediği için Sahâbî olamadı. Peygamber efendimiz zamânında Medîne’ye gelmedi. Tâbiînin büyüklerinden olduğu hadîs-i şerîfte bildirildi. Hazret-i Ömer’in halîfeliği sırasında Medîne’ye geldi. Çok alâka ve hürmet gördü. Önceleri kendi memleketi Yemen’de yaşadı. Sonra Basra'ya gitti.

Veysel Karânî hazretleri, Yemen’de iken deve güder, geçimini onunla temin ederdi. Geçimi, yaşaması pek sâdeydi. Hasta, âmâ ve ihtiyar annesinden başka kimsesi yoktu. Güttüğü develer için belli bir ücret istemez, ne verirlerse kabul ederdi. Fakir olanlardan hiç ücret almazdı. Aldığının yarısını sadaka olarak fakirlere dağıtır, kalanını da kendi ihtiyaçlarına ve annesine harcardı.

Müslüman olduktan sonra bütün ömrü boyunca sevgili Peygamberimizin aşkı ile yanıp tutuştu. Bir an bile Rabbini unutmadı. Kulluğunda o dereceye yükseldi ki, her hâli, her hareketi ve her sözü insanlara ibret ve nasîhat oldu. Kimseden incinmemiş ve kimseyi incitmemiştir. Onun en önemli vasfı; Peygamber efendimize olan aşkı, ibâdete canla başla devâmı ve annesine saygısıdır. Annesine çok hizmet edip, hayır duâsını aldı. Resûlullah efendimizi görmeği çok arzu ediyordu. Defâlarca Peygamber efendimizi görmek için annesinden izin istedi. Annesi, kendisine bakacak kimsesi olmadığı için izin veremedi.
Peygamber efendimizin vefâtı yaklaşınca, hırkanızı kime verelim? dediler. “Üveys-i Karnî'ye verin.” buyurdu.
“Yâ Ömer! Ben zayıf, âciz ve günahkâr bir kulum. Dikkat buyur, bu vasiyet başkasına âid olmasın?” deyince; “Hayır yâ Üveys, aradığımız kimse sensin. Peygamber efendimiz senin eşkâlini ve vasfını belirtti.” cevâbını verdi.

Bunun üzerine, Hırka-i şerîfi hürmetle aldı, öptü, kokladı, yüzüne gözüne sürdü. Sonra; “Siz burada bekleyin.” dedi. Yanlarından ayrıldı. Biraz ileride hırkayı yere bırakıp, yüzünü yere koydu. Cenâb-ı Hakk’a şöyle duâda bulundu:

“Yâ Rabbî! Sevgili Peygamber efendimiz, ben fakir, âciz kuluna hazret-i Ömer ve hazret-i Ali ile Hırka-i şerîflerini göndermiş.” dedi. Günahkâr olan bütün müslümanların affı için duâ etti. Bir çok günahkâr müslümanın affolduğu bildirilince, Hırka-i şerîfi hürmetle giydi.**

**YÜREĞİNİZDEN DÖKÜLEN SATIRLARINIZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM**

**YAD ETMELİ BÖYLE GÖNÜL DOSTU ERENLERİ ZAMAN ZAMAN**

**YENİ NESLE TANITMALI ULVİ KİŞİLİKLERİ.SAYGILARIMLA...**
 
24 Şubat 2008 Pazar 23:17:57
Güzeldi.Tebrikler...
 
24 Şubat 2008 Pazar 22:37:47
Üstadım..

Görmeden sevmek Gavsa özgü bir değerdir..

Ne mutlu kalp gözüyle öz sözüyle gerçekten
sevene sevgilinin vasıfları önemli olmadan
sevgili olduğu için yürekten sevenlere..

Sevginin hamuru ile yoğrulan duyguları kutlarım TEBRİKLER..

Selam ve muhabbetlerimle..yudumyunus
 
24 Şubat 2008 Pazar 22:16:25
Yemen illerinde Veysel olayım
Ana hasretinden ölüp kalayım
Anama köle olup dua alayım
Veysel ile sevdim bende anayı

Veysel ve ana sevdası. mükemmel bir konuyu ele almışsınız. güzel yüreğinizi kutluyorum.
sevgi ve muhabbetlerimle efendim......
 
24 Şubat 2008 Pazar 22:10:29
Manevi değerlerimizi anmamiza vesile olan kalemden
Allah (c.c) razi olsun.

Kutluyorum şair.
O nur yüreklere selam olsun.
 
24 Şubat 2008 Pazar 22:04:26
harikaydı yaa
bir anne bir özlem
bir cennet...
babasız büyüdü muhammed
annesi görmedi peygamber olduğunu
ama asırlardır oldu ona insanlar ümmet
sonra annesini kayebetti
ama unutmadı vazisesini.
insanlara oldu peygamber
kalemine sağlık
 
24 Şubat 2008 Pazar 22:02:53
çok etkilendiğimde duygularımı zor ifade ederim
çok etkileyiciydi sanırım
yine kaldım öyle

yüreğin dert görmesin şair
 
24 Şubat 2008 Pazar 21:55:30
Yemen illerinde Veysel olayım
Ana hasretinden ölüp kalayım
Anama köle olup dua alayım
Veysel ile sevdim bende anayı

Sayın şair yüreğinizi alkışlıyorum...
Çok samimi dizeler....sustum...
Kaleminiz daim olsun...
 
24 Şubat 2008 Pazar 21:48:28
Sattım dün gece sevda sevincini
Hüznü Hassan Hüseyin den aldım
Kerbela çöllerinde kıyamet gördüm
Veysel Karani/yle annemi sevdim

Düşerim derdime taşlar dururum
Yeşerdim filizlendim şimdi kururum
Anaya canım adar köle olurum
Veysel Karani/yle annemi sevdim

Muhammed’ül Emin aşkını anmış
Veysel’i görmeden aşkını yaymış
Yemen illerinde garip çobanmış
Veysel Karani/yle annemi sevdim

Efendim bırakır hırkayı emanet
Veysel ağlar durur işte der kudret
Anası göçünce oda kalır tek
Veysel Karani/yle annemi sevdim ...

YİNE ÇOK GÜZEL BİR ŞİİRE İMZANIZI ATMIŞSINIZ ....TEBRİKLER...ELİNİZE VE YÜREĞİNİZE SAĞLIK EFENDİM
SELAM VE DUA İLE...
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
En Son Eklenen 50 Şiir   En Son Eklenen 50 Şiir
hosting Haberler Fıkra Dünyası Sağlık Merkezi Sağlık Bilgisi
Bölümler
• Şiirler
• Yazılar
• Öyküler

• Forum
• Arama
• Etkinlikler
• Ne Nedir?
• Kampüs
• Bugün
Edebiyat Defteri
• Reklam ve Sponsorluk
• Site Haritası
• İstatistikler

• Kurallar
• Yardım
• İletişim
Sitemizde yer alan eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.