|
|
|
CANDAN İĞRENDİM
Toprağın örttüğü bir bende de ben alaydım
Nefesten yoruldum adımdan yoruldum
Diz bağlarım çözülür bağlamaktan yoruldum
Toprak olmaya geldim candan iğrendim
Yol alsam yolun sonuna varsam
Yıkılsam yüzü koyun kalsam yerlerde
Düşsem en dipsiz dağ diplerine
Toprak olmaya geldim candan iğrendim
Usanılan hayattan zevk alan mı var
Ölüp gidenler kurtuluştalar
Pirlerim toplansın şah cemalimle
Toprak olmaya geldim candan iğrendim
Su oldum aktım göz pınarlarından
Ayrı düştüm hayatın o çınarlarından
Gönül buğulu, yaralı handa
Toprak olmaya geldim candan iğrendim
|
|
|
|
12 Mayıs 2008 Pazartesi 12:26:06
Gönül buğulu, yaralı handa
Toprak olmaya geldim candan iğrendim
candan iğenme sen hayatı dolu dolu yaşa karamsarlığıda düşme ama şiirin çok güzel olmuş arkadaşım tbr
saygımla...
|
|
|
|
17 Nisan 2008 Perşembe 18:35:10
lütfen igrenmeye canindan, yoksa üzersin bizi:(
bak hayat ne kadar güzel olabiliyor, yeterki iste:)
güzel siir,
saygilarimla
|
|
|
|
17 Nisan 2008 Perşembe 18:19:41
Hayat yaşamaya değer herşeye rağmen.Kıymetini bilenlerden olalım.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
