Karşımda durdu. Ak kollarını bir birine sardı Dünya sanki bana dardı Karşı koltuğa yıkıldı sanki Üst üste attı sütunlarını Marmara depremi şiddetinde Titretti. Ayak ucuyla uzak daireleri Sildi geçti Sonra Deniz gözlerinin ardında Çığlık çığlığa Güneşleri yere serdi Ay yüzünde kelimeler Katlime fermanımı verdi Kapıları açtı burnu Kaybolmalara gel dedi Sedef sedefe değdi Saçları kırkikindi Fermanımı süsledi Dudakları titredi Sonra Beni yasayan dili Ağzında dönmedi Ben döndüm Sonra Arılar sokar Çiçekler kokar Bulutlar buhar Şimdi. 04.01.08 halil
Sitemizde yer alan eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
