|
|
|
Kalbimden Sen Doğuyordu
Heryerden sarmıştı aşk okların:
kaçamadım ve en derinime saplandılar
buğday tarlaları görünümünde,
Damarlarımdan sen akar oldun.
Biliyordum ben sen olmuşken sen ben olamazdın.
Hani a b sıfır meselesi değildi basitçe yazılsın bir denklemle.
Her bünye kabul etsede aşkımı sen etmezdin.
bitirmek istedim seni,
tüketmek damarlarımda yürüyen senliğimi.
Kanımla canımla savaştım.
Aklımıdan karaladım,
ben alları vurdukça üzerine beynimdeki sinirlerin,
sen daha çok belirdin fikirlerimde.
Anladım ki damarımda akan,
beynimi boğan,
kalbimde coşan; herbir damla kan sen doğuruyordu.
Anladım ki kalbimde sadece sen vardın.
11/11/07 (06:00)
Eskişehir
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
