|
|
|
BİR YATAK HUMMASI
Yataktayım,
Uyukluyorum…
Belki de yaşamamayı seçiyorum,
Bilmiyorum…
Ellerim kayıp gidiyor,
Çarşafın üstünden,
Bakamıyorum.
Gözlerim yüzümü seçemiyor,
Bu aralar kendimi çok özlüyorum…
Gene bir debelenme hali,
Uyuklamalı kayıp saatler…
Vakitli vakitsiz gelen
Nedensiz sayıklamalar ardından
Aynadaki çirkine saldırıyorum,
Bütün hıncımla beraber…
Karışmış saçlar,
kırışmış alın ve çarşaf…
Kıpırdanmalarım çare vermiyor,
Rahatsızım bu sıralar,
Ateşli hallerimin vakti süresiz…
Kimsem yok bu sanrılar zamanı
Kimsem yok içimde yaşayan,
Bana dair…
2617
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
