|
19 Eylül 2008 Cuma 08:23:08
Bir saklanbaç oyununda sığınılacak seni buldu o Henüz çok ufaktı Ve çoktan yayılmıştı yüreğine katran Bisikleti yoktu Ve bebeğinin yündendi saçları... İlerlerken zaman Sayılar geçerken duyularından Yalnızlık Yaştan uzak Ve yakındı gözlerinden akan yaşlar kadar **************** yamalı bebeklere anne eskisinden dikilen elbiseleri anımsadım... yoklukların belini kırdığı gençlik yıllarının acısını belli bir olgunlukta belli bir yaşta çıkarmak mümkün olmuyor... her şey zamanında... ruhun yalnızlığı ve söz geçiremeyişi zmana hep ayni... o boşluk hep uzuyor...
tesadüfen gördüm bu şiiri siz hiç uğramasanızda ben uğramaya devam edeceğim bu sayfaya... sevgilerle...
|