|
|
30 Haziran 2008 Pazartesi 02:04:42
Tek başıma kaldım buralarda
Bulunduğum hiçbir yerde değilsin
Seslensem cevap bile vermezsin
Gözlerin,yüreğin,düşlerin kaldı bende
Bırakıp gittin beni…
Hareketsiz kaldım sensizlikte
Uzaklara çok uzaklara dalıyorum
Geceler boyu geçmişimi anıyorum
Bahtı kara kaderime boyun eğiyorum
Bırakıp gittin beni…
Karanlık gecelerde
Beyaz bir ışık arar oldum gelirsin diye
Bilirsin tüm gecelerimde sen varsın
Seninle konuşur,seninle gülerim
Bırakıp gittin beni…
Uzun zaman oldu gideli
İçimdeki sevgin hiç bitmedi
Gün be gün büyüttüm sevgimi
Vazgeçemedim senden
Bırakıp gittin beni..
Sevdamı dizginleyemedim
Düşüncelerime yetişemedim
Ayrılığın en acısını çektim
Gidişin kime yaradı
Bu sevgi parçalandı.......
Kutladım. Ben bu güzel şiiri. Bir gönüldü, sevdaya düşen... İlk gözağrısıydı. Tüm dünyasıydı sevdiği. Herşeyi o^'nun gözlerinden almıştı. Yaşama sevinci olmuştu minik yüreğinin gençlik yıllarında. Mâzi denilen ukde..! Birşeyler kalmıştı, yaşanılması istenip te bir şekilde gerçekleşmeyen ukde'ler birikmişti şiirinde. Zaman..? Bir değirmen misali, öğütmekte yaratımış sineleri, yıpratmakta bedenleri. Yalnızca gözlerdi kendini koruyan, zamanın acımasızlığından. O gözler ki hiç değişmeyen, Şûle'lerle beslenen, sevdalara yol olan, gönül kapısının ilk durağı. Ne çileler derlemiştir bedenlere, ruhlara. Ruhlar ki Sûrur du beklediği sevdadan. Sevilen, dönülmeyen yoldamıydı ? Niçin gitmişti seven yüreği ansızın niçin bırakmıştı. Melûl ve mahzun olarak kime bırakmıştı. Sevenin sevdası çoşkun nehirler gibi akmakta iken, niçin mecrasında kaybolmuştu ağır ve dingin akarak. Tek amacı vardı o berrâk sularıyla, gönlündeki OKYANUS'una kavuşmaktı...!
Kutlluyorum güzel kardeşimin gönüllerden inciler dökerek yazmış olduğu güzel şiirini.
|
