|
|
|
|
Eklediği son sesli şiirler
|
Anagnorisis
“Mısrasız bir hayat, dünyayla bütünleşmede ki ilişkiyi önler” Adonis
Yolculuksa,
uzakta kalan saatler
her uğurlama,
buruk kokulu tütsü
hasret birikeli
suskun molalardı
saçıma düşen tütün kokusu…
insanlar, sesler, hayatlar
düşler lokomotifi
ardına takılı vagonlar çekiyor acıyı
camlara çarpıp dönen her ses
her şey uğultu
raylar çifte sancı
gidip dönen yalpalı…
siyanür karışığı k/anımdı
bedenim kendine t/uzak
ruhum fırlatılmışçasına hiçliğe
bakıyor bir kenardan
gözlerim geliyor avuçlarıma
yanağın yamaçlarına
düşüyor her bulut…
dayanıyor dağlar yarımlığa
başı sise bağlı yazma
kıvrılıyor Sapanca gölü hazla
öncesi Karaçam
orman ne çok ev saklamış kuytularına
ahşap rüyalı kurt yeniği canına…
göl hüzün sürmüş yüzüne bugün
dolayıp diline yanık bir türkü
karanlık sürüp yüreğine
tünelden geçiyor umut denen
sevgilinin sesinden
ışığa sarılıp çıkıyor da
nedendir sol yanımdaki bu acı
bu karanlık, bu körlük
gözlerimin tüneli saralı…
doğanın çıplak teni yağmur kokusu
dere hemen rayların yanı başında
ağaçlar örtüyor ayıplarını
sevişmez acıyla mutluluk oysa
hızla geçiyor pencerede zaman
vakit yok şu an acıdan aşka…
bütün yollar ilhamken
söz söz uzar raylar
içi çığlık çığlık anne
dili bıçak kesiği
sırtı kambur dert
geride kalan yanım
dördüncü pulman otuz numara
yüzüm cama akan yansıma…
yol bitti
nice hayat geçti
savrularak tren dumanında
uğultu uğultu insan
hayat safha safha
gözlerimin ıslağı raylarda
ellerim hüzünden bavul
kendine inen bir yolcu…
benliğimi su bilirim
son damla sanarak kendimi
bir yol hikâyesi bu
yazarı anagnorisis
kendine yabancı
akar içimdeki aşina
gerçek kimliğine yasla…
Anagnorisis: Tanıma. Aristoteles’in Poetika adlı yapıtında bir oyun kişisinin gerçek kimliğini öğrenme.
Neslihan Yazıcılar
Eskişehir-İstanbul
*Şiir olmayan yerde insan sevgisi de olmaz. İnsanı insana ancak şiir sevdirir. Şiir, insanı insana yaklaştıran şeydir. (Sait Faik)
|
|
|
Acaba Nedir?:
bıçak
,
bir
,
bitti
,
buruk
,
dağlar
,
damla
,
gerçek
,
hayat
,
hüzün
,
insan
,
kalan
,
mutluluk
,
orman
,
poetika
,
sol
,
söz
,
su
,
şiir
,
tren
,
tütün
,
umut
,
yağmur
|
|
|
13 Mayıs 2008 Salı 23:00:12
benliğimi su bilirim
son damla sanarak kendimi
Şeker tadında erise kayboluyor tadı kalıyor, erimese şeker olduğunun farkındasın
|
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba 17:52:13
Bir an için şu katar katar geçen kayalara ıslık çalan tren olasım geldi... tek basıma makinistsiz, alabildiğine yol alabildiğine kelimelerle yüklü döke saça gitmek...
tebrikler çok güzeldi...
|
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba 10:05:36
gibiydi kendine sait faik....
şiiriniz akıcı ve farklıydı,,,
kendine yabancı olanların düğününe ekleniyorum yaşama sevincine bir annem kala....
o resimde trendeki yolcular olmak isterdim....
tebrikler..
ömür tarafından 4/30/2008 10:06:51 AM zamanında düzenlenmiştir.
ömür tarafından 4/30/2008 10:07:24 AM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 23:53:46
enliğimi su bilirim
son damla sanarak kendimi
bir yol hikâyesi bu
yazarı anagnorisis
kendine yabancı
akar içimdeki aşina
gerçek kimliğine yasla…
İŞTAHLA OKUNACAK BİR ŞİİR TEBRİKLER
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 18:23:19
bütün yollar ilhamken
söz söz uzar raylar
içi çığlık çığlık anne
dili bıçak kesiği
sırtı kambur dert
geride kalan yanım
dördüncü pulman otuz numara
yüzüm cama akan yansıma…
.......................................Güzel bir şiir ziyafetiydi, okumaya değdi doğrusu
Yüreğinize sağlık...
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 17:05:37
Anagnorisis: Tanıma. Aristoteles’in Poetika adlı yapıtında bir oyun kişisinin gerçek kimliğini öğrenme.
Aristoteles,Anagnorisisi bilgisizlikten bilgiye geçme olarak tanımlar.Kişi ancak o süreçte gerçek kimliğini kavrıyor.
Tragedya ozanlarına has bir kullanımdır.
şiir de bir şekil Anagnorisis olmuş.
kutlarım.
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 14:57:50
yol bitti
nice hayat geçti
savrularak tren dumanında
uğultu uğultu insan
hayat safha safha
gözlerimin ıslağı raylarda
ellerim hüzünden bavul
kendine inen bir yolcu…
benliğimi su bilirim
son damla sanarak kendimi
bir yol hikâyesi bu
yazarı anagnorisis
kendine yabancı
akar içimdeki aşina
gerçek kimliğine yasla…
ÇOK GÜZEL BİR ÇALIŞMA OLMUŞ.YÜREĞİNİZ DERT GÖRMESİN.RABATLI
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 12:48:19
Bir insanı sevmekle başlar her şey! Sait Faik
İnsan daevilecek ne çok şey vardır ya da ...
yüreğin hep öyle kalsın....
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 12:11:24
kendine yol alan yorgun bir yolcu
dumanında derdi saklı
kara tren geçti ...hayatı gözlerimin önüne bırakarak
mükemmeldi Neslihan ...
sevgiyle
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 11:19:39
dayanıyor dağlar yarımlığa
başı sise bağlı yazma
kıvrılıyor Sapanca gölü hazla
öncesi Karaçam
orman ne çok ev saklamış kuytularına
ahşap rüyalı kurt yeniği canına…
harika bir siir okudum kutlarim kaleminizi,sevgilerimle..
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 09:01:25
Harika bir şiir yüreğinize sağlik..sözde çök uymuş....saygılarımla..
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 04:59:44
hangi şiir insanı insana yakışlaştırır..
ve hangi şiir insanı insana sevdirir...
4.5 milyar yıldır dönüyor yaşlı dünya...
ve hala ilkelliğimiz sürüyor...
dünya çürüyor...
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 03:44:29
Ah Canım ablacım ah...
Öyle özlemişim ki gecelerimde senin şiirlerini okumayı
Gecemin şiiridir...
Bu şiiride farklı bir lezzet vardı öylede güzeldi ki...
doğanın çıplak teni yağmur kokusu
dere hemen rayların yanı başında
ağaçlar örtüyor ayıplarını
sevişmez acıyla mutluluk oysa
hızla geçiyor pencerede zaman
vakit yok şu an acıdan aşka…
Aldığım bu bölüm beni sardı götürdü bir yerlere
Daldım...
Eşsiz yüreğine sağlık ablacım..
Hep.
Ama..
Hep...
Şiirle...
Dimi ablacım... :)
Saygım ve sonsuz sevgimle...
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 03:36:26
güzel bir şiir olmuş... ve şiirin sonundaki notsa dikkate değer nitelikte....
kutluyorum kaleminizi...
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 01:49:53
dayanıyor dağlar yarımlığa
başı sise bağlı yazma
kıvrılıyor Sapanca gölü hazla
öncesi Karaçam
orman ne çok ev saklamış kuytularına
ahşap rüyalı kurt yeniği canına…
İşte bu yukarıdaki dizeler, usta bir kalemin ustalığıdır. Şair, doğayla kalbinin doğasını öyle güzel bütünleştirmiş ki, öyle güzel anlatmış ki, okuduğunuzda gözünüzde canlanmıyorsa Sapanca gölü, Karaçam ve de sisli dağ;ya şiire giremediniz demektir ya da bakmışsınız ama görmemişsinizdir.
Tren her şiirde hüzün çeker, tıpkı burada da olduğu gibi. Raylar sancılı, demiş Neslihan Yazıcılar ve rayların sesi de.
Betimlemenin bu kadar yoğunlaştığı şiirleri yazmanın ne kadar eziyetli olduğunu şiirle cebelleşenler az çok bilir; ama bu şiiri okuduğunuzda, ilk dizeden son dizeye kadar anlatımdaki rahatlığı yakalayabilirsiniz. Birçok duygunun harmanlandığı şiirde her duygunun ayrı bir ahengini yakalamak mümkün.
Diğer şiirlerinde çokça gördüğümüz kelimeden harf atarak(çalarak) bir harfle sözcüğün yükünü değitiren kalem, bu şiirde bir dizede, bir kelimede yapmış bunu... bedenim kendine t/uzak...her iki şekilde de okuduğunuzda çok yakıştığını rahatlıkla görürsünüz.
Annelik, aşk, umut, doğa, hüzün... daha ne varsa hayata dair, bu şiirde çoğunu bulmak mümkün. Böyle bir şiir yazmak her kalem için mümkün mü, işte bunu bilemem.
Sevgili Neslihan Yazıcılar, siz yazmaya devam edin; belli ki bu yolun güzel bir yolcususunuz.
Sevgim ve saygımla... kaleminize ve yüreğinize sağlık..
|
| Neslihan YAZICILAR |
| Mesaj gönder | Arkadaş listeme ekle | Engelle | |
30.04.2008 04:57:47 |
Sevgili Ömer Bey…
Yorumlarınızla beni her daim onure eden, şiirimde derinliğe sürükleyen yorumlarınızla engin bilginizle bana destek olan yüreğiniz dert görmesin.
Her daim sevgim ve saygımla şiirle…
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
29 Nisan 2008 Salı 01:34:20
Şiirden önce fotoğraf dikkatimi çekti elbet;hemen trenin solunda duran kaya ;adı kaya ama belki o bir avcı idi yüzbinlerce yıl önce , belki milyonlarca yıl önce toprağa düşmüş;dağların karlı zamanında belki üstüne çığ inmiş ;orada gömülüp taşlaşmıştı;kefiyesi başında sırtında sadak taşıyan bir avcı...Anıtsal görkemiyle bizler için görselleştirilmiş bir güzellik...BU BİR TESADÜF DEĞİLDİR...
ÇİFTE/R/AYLI SEVDALAR
Giden gitti gitti çoktan
Hep hasretlik hiç mi yoktan
Kara tren katar katar
Al hüznümü sen çek toptan !
Ezdiğin o çifte raylar
Ezgi ezgi geçer aylar
Gözlerimde akar çaylar
Al hüznümü sen çek toptan !
Benden gidip nerelere
Atma beni derelere
İçim hasret yara bere
Al hüznümü sen çek toptan !
Kalpte hüznün kınası var
Yakılası yanası var
Damla damla acı sular
Al hüznümü sen çek toptan !
Yollar yarı yıllar yarı
Al gönlümden al efkarı
Ağarmadan saçlar sarı
Al hüznümü sen çek toptan !
Kalpten geçen umut yolu
Kara tren hasret dolu
Sancılı göğsümün solu
Al hüznümü sen çek toptan !
-------------< o >-----------------
TÜRKÜLER, GÜZELLİKLERİ YARATAN GÜZEL YÜREKLERE AİTTİR...
ÜLKEME,GÜZELLERİNE, GÜZELLİKLERİNE HÜZNÜMÜN EN İÇTEN AÇAN ÇİÇEKLERİYLE...
Şaban AKTAŞ - 29.04. 2008
Şaban Aktaş tarafından 4/30/2008 4:16:34 AM zamanında düzenlenmiştir.
|
| Neslihan YAZICILAR |
| Mesaj gönder | Arkadaş listeme ekle | Engelle | |
30.04.2008 04:39:19 |
Şaban Bey…
Hemen hemen her şiirimde beni şiirli yorumlarınızla onure ediyorsunuz ne diyeyim size bilemiyorum ki en içten saygılarımı sunuyorum size…
Bir şairin şair verdiği en değerli hediye ve bu yolda yürüyen insanların bunu edebince edebice dile getirmesi bana şiiri daha da sevdiriyor.
Yüreğiniz dert görmesin kaleminiz daim olsun efendim.
Her daim saygıyla ve şiirle kalın…
Çok teşekkür ediyorum Şaban Bey…
Sevgi ve saygı sizinle olsun.
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 01:24:06
benliğimi su bilirim
son damla sanarak kendimi
bir yol hikâyesi bu
yazarı anagnorisis
kendine yabancı
akar içimdeki aşina
gerçek kimliğine yasla…
sadece tebrik ediyorum güzel mısralar zenginlik dolu çağrışımlar için
Sağlıcakla kalınız
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 01:15:05
30 numaralı koltuğun camlarından derin bir özlem geçiverdi ve diledim ki şair uzansın ve o özlemlerini yakalasın küçük çocuklar gibi trenin camından başını dışarı çıkarıp ellerini uzatarak...
Yüreğine sağlık sevgili nesli,kutluyorum yürekten sevgiler güzellikler her daim üzerine olsun sevgili dostum sevgilerimle...
Çınar GÖLE
|
|
|
|
29 Nisan 2008 Salı 00:41:48
Şiirimi hazmedebilmek için önce resme kilitlenin demişin.Aslında biz öyle anlamak durumundayız.Resim delirten türden.Şiir bir yol hikayesi ama,bir yığın ruh vadilerimizi tarıyarak belki yalayarak geçiyor.Gerşek ve düş harmanı,zaten şiirde biraz o demek.Özlemiştim.Güzel oldu.Selam,saygı.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
