|
|
|
BU YÜREK GÖNÜLLÜ TUTSAK
``Göğüm karanlık, havam puslu
Sensiz yağmurlar, kurak bana.
Her dar vakitte, özür borçlu,
Bu taş yürekli adam yara.``
Aysız ve yıldızsız gökyüzü,
Soğuk bir matem havasında.
Yüreğim, ağırlaşan hava koşulları altında
Kara bulutlar içinde, derin bir sıkıntıda.
Çok değil!
Bir kaç saniye içinde
Kuraklaşan göz pınarlarımdan,
Sicim gibi bir yağmur başlar
Her şeyi ıslatan.
Durmaz, akan sular kaynağından
Oluşturur, kesik kesik acı hıçkırıklar
Yüzümde doldurur senin en sevdiğin
İki kuytu çöküntü ovasını.
Bitmek bilmez, süzülür taşan sular
İki ayrı yakadaki uçsuz vadilerden.
Bir yol seçer kendine
Düşüverir kendince gidilecek
En kısa yar denilen yerden.
Yankılanır uzaklara hemencecik gözyaşlarım
Yüreğim, gözlerimden bakarken buluşur
Aşkımın yâre döküldüğü yegâne dehlizden
Ve bir laf edilir,
Hayatta ağızdan tek bir kez çıkanlardan
``Bu yürek gönüllü tutsaktır katıksız müebbet mahpus aşkına...``
2006
|
|
|
|
26 Nisan 2008 Cumartesi 10:43:38
Güzel bir şiirdi tebrikler,söylenecek herşeyi finalde bir cümleye sığdırmışsınız.
|
|
|
|
26 Nisan 2008 Cumartesi 07:44:50
tebrik ederim üstad yüregine sağlık
|
|
|
|
26 Nisan 2008 Cumartesi 05:22:36
ah be can aşk mapusluk değildir
karanlık değil, tutsaklık değil...
benti kaldırılmış bir akarsudur,
çoşmaktır...
|
|
|
|
26 Nisan 2008 Cumartesi 03:03:33
``Göğüm karanlık, havam puslu
Sensiz yağmurlar, kurak bana.
Her dar vakitte, özür borçlu,
Bu taş yürekli adam yara.``
Sadece bu dizeler bile yetti şair anlatımdaki naifliği görmek için.Ama şiir bütünüyle çok güzeldi.
...........................TEBRİKLERİM VE SAYGILARIMLA..........................
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
