ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Kuvvete dayanmayan adalet aciz, adalete dayanmayan kuvvet zalimdir. Pascal Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

Ayakkabımın teki denize düşünce...

emine pisiren
315 Yazısı Kayıtlı


AYAKKABIMIN TEKİ DENİZE DÜŞÜNCE...





Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 22.4.2017 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

Ayakkabımın teki denize düşünce...


Vapurdaydım, sigara içmek istiyordum. Bu nedenle yolcu vapurunun her iki yanındaki tahtadan yapılmış sıralara oturdum. Saatlerce yürümüştüm. Ayaklarım oldukça yorgundu.
Oturduktan sonra yolcu vapurunun demirlerine doğru ayaklarımı uzattım. Topuklarım acıyordu. Hafiften ayağımın topuğunu serbest bırakıp biraz rahatlatacaktım güya.
İşte olan olmuştu bile!
Ayakkabımın teki denize düşmüştü. İçim bir hoş olmuştu tabi, ama hemen kendimi toparlamıştım. Omuz silkip Diğer tekini de atıp rahatlamıştım. Bu kez de herkes sesli bir şekilde gülmeye başlamıştı. Bir yandan da meraklı bakışlar üzerimden kayıp denize doğru başlar eğilmişti.
Ayakkabım denize düşünce, vapurdaki tüm gözleri üzerimde hissetmiştim. Merak duygusu bir virüs gibi bir anda herkese yayılmıştı.
O anda inanın hiçbir şey umurumda değildi.
Kimseyi görmüyordum. Ama herkes beni görüyordu.
Bende diğer ayakkabımı denize atıp, iki ayağımı vapurun küpeştesine dayadım. Yaktım bir sigara.
Sarayburnu’ndan batan güneşin keyfini çıkartmaya başladım.
20 dakika sonra vapur Beşiktaş İskelesine yanaşmıştı. Çok ilginç, beni gören her insan kenara çekilip, geçmem için bana yol veriyordu.
O anda kendimi Kraliçe II. Elizabeth gibi hissetmiştim. Yani egom tavan yapıyordu. Ağır ağır iskeleden geçip şıpıdık şıpıdık iskele çıkışına doğru yürümeye başladım.
Havada tatlı bir nisan esintisi vardı. Baharın o kanı hareketlendiren heyecanı hafif bir yorgunluk hissettirse de kışın ayazını ruhumuzdan sıyırması yüzümüzü aydınlatmaktaydı.
2o dakika öncesi yolcu vapurunun dışında bir sigara içimlik zamanda 2 ayakkabıdan olmuştum.
Çorabımın tabanında asfaltın aşındırmasına bağlı yırtılmaları hissediyordum.
Kuyruğunu dik tutan kediler gibiydim. Yalınayak yürümeme mi, yoksa kimseye aldırmamam mı insanların bakışlarını üzerime mıhladığı o an, aklımdan geçen tek bir şey vardı: Cihangir’deki evime nasıl gidebileceğimdi. Allah’tan yağmur yağmıyordu. Yerler ıslak değildi.
Dolmuş durağına doğru giderken küçük bir kız çocuğunu


"AYAKKABIMIN TEKİ DENİZE DÜŞÜNCE..." içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.