aklımızı nadasa bıraktığınız hiç oluyor mu
şöyle düşünmeden yoklukları, yoksunlukları
yarın kaygısını
yürek acılarını unuttuğunuz
sabah bir kuş kadar hafif kalkıp yatağınızdan
şöyle derin bir nefes çekerek güne başladığınız
hiç bir derdiniz yokmuşcasına gülerek
hatta keyifli bir ıslık tutturup
hayata boşvermişliğiniz oluyor mu
gözünüze çarpmadan çirkinlikler
keşmekeşliğine boş verip trafiğin yol aldığınız
ya da hayat pahalılığına aldırmadığınız
mahalle dedikodularına gülüp geçtiğiniz
borçlarınıza ne gam dediğiniz oluyor mu
terk edilişlerinizi umursamadığınız
reddedilişlerinizi sallamadığınız
ardınızı arkanızı kollamadığınız gün oluyor mu
hadi nadasa bırakın aklınızı da görelim
siz bıraksanız da
aklınızı başınıza devşirirler anında
hatta ters giydirirler küllahınızı
ama ben yolunu buldum aklımı nadasa bırakmanın
başvuracağım yarın mazhar osmana
diyeceğim ki ona:
akım sana kalsın
huzurum bana

dinlenmeye bırakmak toprağı, belki ruhu, belki yüreği...