bana göre, anne:
"dünyanın en değerli filozofudur".
bir erkek olarak ikinci plana atılmayı hazmedebilirim ama anne'nin ikinci plana atılmasını hazmedemem.
o kadar önemlidir yani.

tırnak içerisinde yazdığım kendi cümlem benim için yazdığım en doğru cümledir.
zira; ilkokul mezunu bile olmayan annemin, hayatın her alanında bulunan, hatta zaman zaman üst düzeylerde olan benden bile daha "üst düzey" cümleler kurduğunu bildiğim, anladığım için benim düşünceme göre, baştacıdır.

bazen argo cümleler kurarlar.
hatta bazen içerisinde "deyim" içerikli, hafif müstehcen deyimler de kullanabilirler. (bu da önemli:)
başının en sıkıştığı anda en rahatlatıcı cümleleri kuran...

hasta, yatağından bile kalkamayacak bir kadını, yani annenizi ziyaret ettiğiniz anda bile,
"oğlum karnın aç mı? bir çorba yapayım mı?" diye soran bir insandan bahsediyoruz.
var mı ötesi?

çok mu duygusal yazdım. anne işte; "duygu"dur yani.

kısca anne işte...
çok şey demek...

1984 yılına ait bir TV Magazin dergisinde okuduğum ve ünlü şarkıcı Romina Power'a ait olduğunu öğrendiğim güzel bir şiiri sizlerle paylaşmak istedim. (4 Haziran 1984 tarihli TV'de 7 GONG'dan alıntıdır)

ANNE, ÇOCUK, ZAMAN VE BEN
Çocuk arkadaşları ile oynar
Anne çocukları ile oynar
Ve ben sık sık seninle ilgili düşüncelerimle oynarım

Çocuk büyüyünce arkadaşlarını kaybeder
Anne yaşlanınca çocuklarını kaybeder
Zaman değerini kötü kullanıldığı zaman kaybeder
Ve ben kendimi seni bulamadığım zaman kaybederim

Adam gerçek arkadaş bulduğu zaman mutludur
Anne oğlunu tekrar bulduğunda mutludur
Zaman iyi kullanıldığında mutludur
Ve ben seni hatırladığımda mutluyum

Adam ölür ve bir anı ile arkadaş bırakır
Anne ölür ve oğlunu hatıra ile bırakır
Zaman asla ölmez fakat bir çok hatıra bırakır
Ve ben öldüğümde aşkımı hatıra olarak sana bırakacağım

Yazan: Romina Power

anneler ne söylerse doğru söyler