|
|
|
ömür;gönül
gelen gitti ömürden
içerimde kaldı zehirli kirli
bir dem.
gidenlerin
uykusu çöktü
görmez gönlüm
oldu aşka miskin
zan eyledim kadere
bir cefakarmı yazılmış alın cizgime
nede şikarlanırım kendi kendime
cezam bitmez ah bedduamı aldım
vermezmi ömür mutluluğa
nemli nemli yalnızlık solur ciğerlerim
şikayet eder bu canı tınım .
şevk eyleme ömür gönül ocağın da
yanacak ne odun kaldı
ne kömür
dağlanmış bağlanmış gidenlere
bu gönül ömür
geleceklere tozlu dumanlı
isli ,yanık gönül kaldı.
hasadını muradını
alan aldı senden
çoraklamış toprağa benzedin
ömrüm .........
|
|
|
|
12 Mart 2008 Çarşamba 02:57:20
şairim;
yüreğinize sağlık.
yazan eller dert görmesin.
güzel bir şiir okumanın hazzındayım.
saygılarımla.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
