|
|
|
Göl Teselliler Verdi
Günün son ışıkları, solgun solgun gülünce,
Kırmızı güller açtı, ebemkuşağı gölde.
Uyuyan güzel, dağlar, kıyıdaki evler de,
Derin sulara daldı, alacakaranlıkta.
Lâmbâlar da yanınca, yansımalar çok lâtif,
Aşırı makyajlı kız yine şuh, güzel, zarif,
Ağındaki örümcek gibi sessiz ve hafif,
Göl usta bir ressamın, tablosuna dönüyor.
Ay ışığı sızarken, karanlık kuytulara,
Gökyüzünü donattı, milyonlarca pırlanta,
Yaramaz balıkların, taşkınlığı olmasa,
Havzasının koynunda, FISTIK GÖL uyuyacak.
Altınkum’da eğlence, müzikler eşliğinde,
Adalarda insanlar, taşınmış sahillere,
Sandallarla gezenler sarılmış küreklere,
Doyasıya bu anı yaşamak istiyorlar.
Mehtap, meltem, yakamoz sarmaş dolaş bir gece,
Hayran hayran seyrettim, doyamadım seyrine,
Helezonlar çizerek yükselen yüreğime,
Göl teselliler verdi, huzur şarkılarıyla.
Eğirdir
|
|
|
Acaba Nedir?:
anı
,
ay
,
bir
,
derin
,
gibi
,
hayran
,
huzur
,
kırmızı
,
örümcek
,
sessiz
,
son
,
usta
,
ve
,
yakamoz
,
yansımalar
,
yaşamak
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
