"Günlerini düşler krallığında geçirmeyenler, günlerin kölesi olur." Halil Cibran
E-mail adresiniz: Şifre: Üye ol | Şifremi Unuttum
Şiir ve Edebiyat Platformu
Anasayfa Şiirler Yazılar Forum Etkinlikler Nedir? Kitap Kitap  Tv TiVi  Müzik Blog Atölyeler Atölye  Bicümle Arama İletişim
   



 
Şiir Puan
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.
 


 
Şiir Bilgi
07.01.2008 tarihinde eklendi.
4578 çoğul gösterim yapıldı.
6530 tekil gösterim yapıldı.
2 yorum yapıldı.
0 kişi favori listesine aldı.
Portfolyo: Genel
 

En son eklediği şiirler
• ŞİMDİ YELKENİMDE NEFESİN
• SARDALYA MEVSİMİNDEN SONRA
• KIRIK CAMDAKİ YAZILAR
• OYUNCAKSIZ ÜLKENİN RESMİ
• AŞIRI SICAK, AŞIRI BUZ
• YÜREKLER ARASINDA TULUAT
• SU TOPRAĞA DÜŞER GÜNEŞ DOĞAR
• ESARET ANASIDIR ÖZGÜRLÜĞÜN
• ZARFLAR, KİTAPLAR, BOŞ SAYFALA..
• DALGALAR SAHİLE VURDUĞUNDA
• YOLLAR, YOKUŞLAR, YOLCULAR...
• GÜN BATIMINDA KOPAR SAZIN TELL..
• AYAK İZLERİMİN PEŞİNDEN
• YAŞANMAMIŞ SABAHLARA DOĞRU
• BANA GÜZEL BİR ŞEY SÖYLE
• İÇİMDE GÜNEŞ PATLAMALARI
• BUZ TUTAN KEDİLER
• AY IŞIĞININ GÜLMESİ
• GÖKYÜZÜNDE GÖÇ SENFONİSİ
• RIHTIMDA
• YOKOLUŞ GÜNLÜKLERİNDEN
• BUĞU
• YENİ HAYATLAR, YENİ DENİZLER
• EROS UYURKEN
• PENCEREDEKİ ÇOCUKLAR
• FIRTINA ÖNCESİNDEN
• TEFRİKALAR
• SIFIR İTİRAFLAR GÜNLÜĞÜ
• AĞIR GECELERDEN SONRA
• ARKASI ŞİİRLİ NOKTALAR

   
 
SES VE IŞIK KIRILMALARI


mermerler çatlıyordu alınlarımızdan
damar yerlerimizden
duyduğumuz seslerden gözlerimiz kamaşırken
sevdiğimiz bütün çiçeklerin dallarında bahar açıyor sandık
ışık ellerimizde, sesler kulağımızda , işte buna aldandık ..


duvarlara ellerimizle değil belki , resim çiziyorduk hasretten
hayallerin bile çok ötesinden , uzakta bütün gök gürültülerinden
ışık yedi rengimize emanet , bir vapur dumanı gibi tütüyordu
dediğimiz hasret bugünlerimizi, buğulu dünlerin içine çekiyordu .

güneş yüksek ağaçlardan dökülürken , sabahın açlık vakitlerinde
biz uyanmadan ayrı sevişmelerde , dudaklarımız kan-ter içinde
ellerimiz düşüyordu akan nehirlere , gözlerimiz ve ayaklarımız
suda gölgelerimiz büyürken , küçülmelerden oluyordu sancılarımız .

önce çobanların kavalında bir ninni , anne sıcağından sevgili
ezberdeki türkülerimizi söylerken , çocukluğumuzun dilleri
ölü cellatların kör ellerinde , ilerlemiş hükümlerimiz sallanıyordu
kulağımıza elden düşme oyuncakların son çığlıklar saklanıyordu .


kırılmıştı artık bütün duygularımız
iliklerimizin boşaldığı yerden
dalgalı denizlerin yol göstermez fenerlerinden
uzak limanlara düştük , çizgilerimizin masum tarafındaydık
ışığın ve sesin olmadığı yerde , yazık öykülere yazıldık ..

CEVAT ÇEŞTEPE

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

   

Etiketler:
 Yorumlar
 laledevri
 
07 Ocak 2008 Pazartesi 16:58:41
yine düştüm şiirinizin içine.çıkamadım.nadide bir kalemsiniz.
yitirdim sandığınız hisler ve acı da olsa belki özlediğiniz dünler,farklı bir tarzda dolu dolu düşmüş.

tebrikler,saygılar
 Alev ERSÖZ
 
07 Ocak 2008 Pazartesi 15:18:12
masum bir çocukluk aşkı büyüdükçe başka aşklar seçmiş sanırım.
okuduğum hüzün melodileri benim kulağıma bunları söyledi..
çok güzeldi düşünülesi hissedişlerinizi kutluyorum.

Hangi ellere hangi harflere gittik.
Bilir misin….?
Hangi yaşamlarda saklıyız.şimdi
Senden bir parça BENDE aşkın kaldı.
Benden bir parça SENDE kalbim kaldı.

saygı sevgi ve muhabbetlerimle.


Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.