saçlarındı diye düşünüyorum bizi böylesine ayrı koyan rüzgarda tarazlanan saçların... biliyorum sen halen süryani şarabı içip güzelşiirler yazıyorsun karanlığa salmak için... bense ciğerlerime inat tütüyorum duvarlara..... ve zehirden çiçekler takıyorum yakama beni tanıyabilesin diye neyse unutalım en iyi sen biliyorsun aşkın tarihi olmaz olsa da yazılmaz tozlu sayfalara ki aşk geniş zaman kipinde devinir zamandan mekandan ve şahıstan bağımsız kendine münhasır dünyasında
mardin eşiğinde hayatı rüzgarla yaşayana.......teşekürler.