|
|
|
-Başlıksız-
Müftüye de mektup yazdım duymadı,
Meseleler yumak dedi çözmedi.
Hısım, akrabalar duydu, aymadı,
Bir Müslüman çıkıp plân çizmedi.
Valiye, deliye dertleri dedim,
Her dinleyenden sert tokadı yedim.
Düz yolda şaşırdım bilmem ne edim?
Kimse düşmanlara kuyu kazmadı.
Dinleyen içinden sevinip, güldü,
Dost sansın diyerek surattan soldu,
Yalnız olduğumu el âlem bildi,
Kimse halden bilip ferman yazmadı.
Gücü yeten yardım etti ezene,
Herkes suçu buldu hazır düzene,
Müslüman’ı sordum Hac’da gezene,
İşine gelmeyen duyup, sezmedi.
Gönül dostu olan derinden oydu,
Sırtımda kalan tek donu o soydu,
Dertlerle baş başa bırakıp, koydu,
Adilce, kükreyip coşup azmadı.
Davet etsem hepsi bir üşüşürler,
Hâkimlik istesem pir düşüşürler,
İyi günlerimde çok ötüşürler,
Kötülük edenler bıkıp, bezmedi.
Bana benden başka dost yok anladım,
Düştüğüm denizde yılan ünledim,
Garip Dursunî’yim derdi binledim,
Hâlâ ayaktayım moral bozmadı.
Dursun Yeşil – 21.11.2008
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 16:48:37
Gönül dostu olan derinden oydu,
Sırtımda kalan tek donu o soydu,
Dertlerle baş başa bırakıp, koydu,
Adilce, kükreyip coşup azmadı.
Dost diyerek kime yaslandığını bilmek gerçekten önemli.
iyilerle karşılaşmak dileklerimle.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
