UMUDUMU TÜKETTİĞİN GÜN ÖLDÜN
Zaman su gibi geçti ne kaldıysa anlamsız
Feleğin işine bak!.. Ben ağladım sen güldün
Nefes almak “Yaşamak değil ki" ah!..Vefasız
Sen benim umudumu tükettiğin gün öldün!..
Evvel zaman içinde gönül ararken yari
Buğulandın düşümde ne durusun ne ari
Bir insan iki kere can vermez ki firari
Sen benim umudumu tükettiğin gün öldün!..
Vaki midir geriye, dönüşü gidenlerin
Gülüm dedikçe sana, Dur!.. dedi dikenlerin
İnanma sözlerine, “unutmaz” diyenlerin
Sen benim umudumu tükettiğin gün öldün!...
Aşk-ta tekerrür olmaz, tekerrür; aptala has
Sen neden hüzünlendin, bu ne keder, bu ne yas
Geç Mecnun’u, Ferhat’ı, ne örnektir ne kıyas
Sen benim umudumu tükettiğin gün öldün!..
Ölen dirilmez gülüm, o ahret-e münhasır
Ne üstüme güneş ol, ne toprağıma hasır
Ömür değil, gönlüm de, "yaşardın ya bir asır"
Sen benim umudumu tükettiğin gün öldün!..
Varsa soracak sual, bana değil aşk-a sor
Vekâletimi aldı, bu girdap, bu anafor
Diyorsun ki; “Sen yoksan benim yaşamam çok zor”
Sen benim umudumu tükettiğin gün öldün!..
…………….
Tanrı taksiratını affetsin!..
Kadir Albayrak
|
|
