ölümü çakır gözlerinden öper doğum sancısıyla uyanırdık her sabah
umuda dair okuduğumuz şiirler merhemi olurdu yaralarımızın
hep hüzün hep ayrılık
ve sonunda umut dolu haykırışlar dökülürdü en sessiz kelimelerimize sırdaş kalemimize
kumdan kalelere sığınan bebeklerimize türküler söylerdik annelerinin yerine
II sağır kesilmişti mavi
ay doğmamıştı gecelerine
gün güneşten kaçar, güneş yüzünü gizlemişti güne
yağmurlar bile kıskanmıştı bereket tohumlarını münbit olduğunu sanan ideolojilerin üstünden
III şimdi artık şairler kibirli kelimeler kasvetli kabil’ler köşebaşlarında sefil sevda dedikleri iklimlerde müennes düşleri söylemekte dil aşk gurbete düşmüş sahte gözyaşları olmuş kefil
IV dışımız içimizi örttüğünde melekler utandığında ins’den
en güzel kelam raflarda tozlandığında örneğin en’lerin çoğaldığı iz’lerin kalmadığı zamanlarda
bir sıkıntı kaplardı içimizi kalp çırpıntıları duyulurdu ALLAH nidasına eş
ya içimizdeki çocuğu öldürürsek ne yaparız ya da çocukluğumuz ölürse biz nasıl yaşarız
Sitemizde yer alan eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
