|
|
|
Sen gelince dünya nur’a dönüşür
Damarımda akan şu garip sıvı
Sen gelince birden kana dönüşür
Açılan yaradan boşalan sızı
Sen gelince birden can’a dönüşür
Nerden geçer bilmem bu aşkın yolu
Nehir gibi akar damarda kolu
yağıyor başıma sağanak dolu
Sen gelince birden kar’a dönüşür
Bir toz bulut çıkar aşkın yolunda
Önümüzde engel bilki dorukta
Sarp dikenli yol var aşkın sonunda
Sen gelince birden düze dönüşür
Bahar gelmiş türlü çiçekler açar
Sevdiğim can neden sevdadan kaçar
Melekler bu aşka yıldızlar saçar
Sen gelince birden nur’a dönüşür
Sen gittin gözümden akıyor yaşlar
Kayıp ettim seni hasretlik başlar
Başıma yağan o,çakıldan taşlar
Sen gelince birden gül’e dönüşür
Zaman yeli esti çölde kayboldu
Gülistana koştu güle garkoldu
Arzular içimde bir serap oldu
Sen gelince dünya nura dönüşür
Hasan Karabay
15.08.2008
|
|
|
|
07 Eylül 2008 Pazar 12:58:54
güzel bir şiir...tebrikler...devamı dileğiyle...
|
|
|
|
24 Ağustos 2008 Pazar 23:15:37
Çok güzeldi..Yüreğinize sağlık..Tebrikler.
|
|
|
|
24 Ağustos 2008 Pazar 22:55:23
harikaydız hocam yüreginize saglık
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
