Herkesin aynı şeyi düşündüğü bir ortamda hiç kimse hiçbir şey düşünmüyor demektir. Walter Lipmann [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
11.2.2018 tarihinde eklendi.
211 çoğul gösterim
198 tekil gösterim
0 yorum
0 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
En son eklediği şiirler

EVLAT ACISI


KUYRUK ACISI ile, EVLAT ACISI zordur(*)
Ancak çekenler bilir, kalbe düşen bir kordur…

11/02/’18
Hanifi KARA

(*) Kıssa: Bir adam, evinin bodrumunda, yaralı bir yılan bulmuş. Yılana bakmış, onu iyileştirmiş. Süt verip, beslemiş. Sonunda yılanla adam dost olmuşlar. Adam her sabah bir çanak sütle bodruma inermiş. Yılan sütü içer ve her gün adama bir altın bırakırmış. Adam her gün gelen bir altın sayesinde rahat bir hayat sürmeye başlamış. Adamın bir oğlu varmış. Hem aptal hem de açgözlü bir çocukmuş bu. Babasının hiç çalışmadan nasıl böyle rahat hayat sürdüğünü merak etmiş bu çocuk. Babasının her hareketini izlemeye başlamış. Bakmış ki, babası her sabah aynı saatte bodruma elinde bir çanak sütle iniyor. Gizlice izlemiş olayın sonrasını. Babasının süt çanağını yere koymasını sonra bir yılanın delikten çıkıp bu sütü içtiğini ve yere bir altın bıraktığını görmüş. Düşünmüş.-“Ben bu yılanı öldürürsem, altınların hepsini ele geçiririm” demiş. Ertesi sabah erken kalkmış. Bir çanak süt ve bir balta almış, bodruma inip süt çanağını yere koymuş. Yılan süt kokusu alınca delikten çıkmış. Çocuk baltayı yılanın başına vurmak istemiş. Fakat yılan çevik davranmış ama kuyruğunun ucu kopmuş. Yılan dönmüş çocuğu ısırıp, zehrini bırakmış. Çocuğu öldürmüş. Yılanın kuyruğunu ve oğlunun cesedini bulmuş, daha sonra bodruma inen adam acısını yüreğine gömüp, süt dolu çanağı yere bırakmış. Beklemeye başlamış. Biraz sonra yılan, delikten çıkmış ve adama bakmış. -“Artık dostluk bitti. Bende bu kuyruk acısı, sende de bu evlat acısı varken, artık dost kalamayız” demiş…
hanifi kara (hanifi kara)
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




adam artık balta bir böyle çanak çevik çocuk daha dolu dost dostluk erken evlat fakat gelen gizlice gün hayat hiç kuyruk nasıl sabah süt ve vurmak yaralı yılan
 Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.


EVLAT ACISI şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum