Bir şeyi çok sevmek, insanı o şeye karşı kör ve sağır yapar. HZ. MUHAMMED (S.a.v.) [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
16.01.2007 tarihinde eklendi.
550 çoğul gösterim
1054 tekil gösterim
2 yorum
0 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
En son eklediği şiirler

Vahdaniyet Yurdu Mekke


İnsanlar sefil ve sürgündü.
Uçsuz ve bucaksız yer yüzünde.
Doğmatik düşünceler,
Küfürlerin karattığı kalpler.
Kuru bir övgünün peşinde ömür törpülediler.
Kimi putu, kimi aklını ilahlaştırdı.
Çaydırıcı her şeyi söylüyorlardı.
Küfürlerini pekiştiren inkarla, inatla..
O gün,
Kara bulutların kapladığı, bir dünya.
İnsanlığı pençesine almış zalim iki güç.
Cihan kan ağlarken,
Çirit atan Kisrâlar, İremler,
Kâhinlerin yamyamların, kölesi, o mâziler.
Vay yüzsüzler,
Utanç duyarlardı, kız çocuğu babası olmaktan.
Gömüyorlardı toprağa diri diri, duydukları ardan.

Bakın, bundan daha gülünç bir şey var mı?
Undan ,helvadan yapılan putlar.
Taifte Lât, Bedirde Menât, Mekke’de Uzzâ ,
Kâbe de Hübel, sahte tanrılar.
Panayırlarda meta karşılığı satılan insanlar,
Hayatları bin kat daha beter hor görülen kadınlar.
Şirk ve isyan dolu hayatta,
Kızgın çöllerde dökülen mazlumların kanları.
Çölün ıssızlıklarında aç çocukların açıklı feryatları.
Annelerin çaresiz çırpınışları, ümitli bakışları.
Hangi yürekle gömdünüz haberi olmayan o yavruları
Bu kısır döngü dehşeti, nesilleri yaktı yıktı.

Son Peygamber böyle bir dünyaya gözlerini açar.
Günah dolu hayata rağbet etmez.
Sadece onurlu bir hayatı yaşar.
Azgınlardan zalimlerden olmuş kavimle.
O kavmin ele başları,
Evinin önüne mundar hayvan leşleri döktüler.
Kapı ve pencerelerine kan sürdüler.

’İlâhi, hor görüldüğümü ancak sana arz ederim.
Huysuz,yüzsüz bir düşman eline beni düşürme,
Yüzünün nuruna sığınırım.’

Kimi zaman acılı, kimi zaman zorlu,
Ama her zaman dürüst, kararlı idi.
Ruhunu dinlediği dağdan peygamber olarak iner.
Sayısız yıldızların ıssız çöl gecelerinde,
Mekke de yükselen bu gür ses,
Kâbe’nin tam önünde tüm putlara karşı.
Baskılara rağmen yankılanır.


Tüm insanları kurtuluşa çağıran gör sedasıyla.
Kur’an-ın ruhları saran çarpıcı etkisiyle.
Hira Nur dağından halk kitlelerine,
Allah’ın büyüklüğüne yalnız O’na boyun eğmeye.

Dava arkadaşları Peygamberlerine,
Siper etmişler mal ve canlarını.
Kâbe’nin şehri, bu kutsal belde de, Mekke ‘de.

Geçirdikleri yıllar, acı ve hüzün dolu.
Sabırla olgunlaştılar orada, tadıp açlığı zorluğu .
Ümmül Kûra, köylerin annesi vahdâniyetin yurdu.

Vakti saat geldi,
Bir karanlık gecede terk etti bu mukaddes şehri,
O Enbiyalar serveri,

Zulme öyle direniyorlardı ki, Medine’de.
Korkunun sefaletin kıramadığı bir güçle.
Hayatlarının baharında,
Göz kırpmadan canlarını feda ederek,
Allah’a ruhlarını teslim ettiler.
Belalarla ,ölümle, sınandıkları imtihanda .
Dünyada da, ukbada da onur duyacaklar.
Maddi rütbelerin üstünde bir makama layıklar.

Allahın yardımı ve fetih geldiği zaman.
Fetih yolunda,coştu gönüller Resulün muhabbetiyle,
Girdiler o Kutsal şehre, muzaffer askerleriyle.
Peygamber ordusu,
Dalga dalga etrafa yayılıyordu.Zi-Tuva vadisinde.
Gönüllerinde ferah ve sürur, tebessüm yüzlerinde.

Alaylar,tabyalar halinde İslâm ordusu geçiyordu.
Ebû Süfyan, hayret ve haşyet içinde titredi durdu.
Dalgalar gibi akan mücahitlere, gözleri kamaşıyordu.

Tekbirlerle,
Allahu Ekber sedalarıyla
Mukaddes şehre girerken,
Fahri Kâinat efendimiz,
Tevazû ile mübârek başını öne eğmişti.
Nerdeyse mübârek sakalının ucu,
Değecekti devesinin semerine.
Ah bir görebilseydin Allah ordusunun ihtişamını.

Bu zaferler, taş duvarların değil gönüllerin fethidir.
Taştan da katı kalplerin, taifelerin erimesidir.

Sabrın sevinçin zaferidir, tamamlandı güzel ahlâk.
Bu fetih kıyamete kadar gıbda edilecek, anılacak
Selam sana efendim,
Seni Anlatabilmek, fâni kalemlerin tâkatı üstündedir.
Sen alemleri aydınlatan güneşsin, doğru yolu gösterdin,
Yokluğun dayanılmaz bir acı, yüzün nurun bir hûdadır.
Rabbimden nadide gülsün, yel essin, kokun gelsin.

1403 H. Mekke

Ali Kılıç Kakiz

ali kılıç kakiz (mamur)
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


 Yorumlar
 mamur
 
17 Ocak 2007 Çarşamba 17:47:22
Cetiner07,
Bu yorumunuzla, Bir başka sevgi bir başka çoşku bıraktınız
gönlüme. Kalbi muhabbetlerimle..
 (Mustafa Çetiner)
 
17 Ocak 2007 Çarşamba 00:04:24
Öncelikle kutlarım,bu kadar emek vermiş,uzun uzun yazmışsınız.
Biraz vaaz'e benzemiş ama olsun,çok beğendim ben.Vaaz dinlemeyi de severim ayrıca.İslam dininin doğuşunu ve Allah Resulünü çok güzel anlatmış bir şiir.

Rabbimden nadide gülsün, yel essin, kokun gelsin.Amin.
Çok ihtiyacımız var.
O mukaddes toprakları görmeyi her Müslüman'a nasip atsin Rabbim.Ne mutlu size ki oralarda yazılmış bir şiir.Kutlarım.
Selam ve Saygılar...




çetiner07 tarafından 1/17/2007 12:05:12 AM zamanında düzenlenmiştir.


Vahdaniyet Yurdu Mekke şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum