|
|
16 Nisan 2008 Çarşamba 13:18:34
Sevgili arkadaşım gerçekten keyifle okuduğum mükemmel bir şiir. Öncelikli olarak kutluyor ve şiirdeki duygu ve düşüncelerinize yürekten katılıyorum. Sevdanın olduğu yerde, gül ve dikenin birlikteliği gibi hüzünde yer almaktadır, ki sevdayı tamamlayan hüzündür. Bu da sevdanın fıtri özelliğidir. Hiçbir şey tam ve mutlak değildir, olması da mümkün değildir. Mutlak anlamda zıddını beraberinde taşımaktadır. İyi-kötü, güzel-çirkin, aşk-nefret, gece-gündüz, gül ve diken gibi. Sevda da özgürlük ve sonsuzluğa olan özlem temsil eden mavi ile, bu süreçte yaşanılan hüzün yani sarının birleşmesi ile ortaya yeşil renkli sevda oluşmaktadır. Birde beyaz yani masumiyet olmazsa olmazı sevdanın. Bu perspektiften bakıldığında yeşil renkli olan yani hayatın doğum sancısını çeken sevdayı imbikten geçirdiğinizde özgürlüğünü, direncini yani diğer bir deyişle ki şiirinizde yer alan mavisini yok ettiğinizde geriye elbette sarı renkli hüzün kalacaktır. İnsanın içinde mutlak sevdayı yakalamamışlar için hüzün sevdanın masumiyetini yok etmeye çalışan bir akrep gibidir. Büyür, büyür kine dönüşerek zehirlemeye çalışır masumiyeti. Doğal olarak kontrol elden gider ve öfke ön plana çıkar ve yok eder masumiyeti. Sevdadaki masumiyet eğer direnebilirse zorluklara, öfkelere, kanat açar ve salt ve mutlak sevdalara uçar. Onunla bütünleşir. Aksi ise kendi kendini yok etmesidir. Maviyle sarının kristal kafes yapısında yer alır. Artık bir bütündür ve özdür. O sevda mutlak aşka dönüşmüştür. Kristalin yapısı tamamlanmıştır. Üç boyutu ortaya çıktığı gibi dördüncü ve asıl boyutu olan uzaydaki yeri ve noktası olan semavi diğer anlamıyla mana boyutu eklenmiştir. Sevda mikrokozmoz denilen insanı aydınlattığı gibi makrokozmozu da aydınlatacaktır. İşte gelinen nokta insanın asıl vasfını kazandığı, kazanacağı nokta, yani evrenin halifesi noktasıdır. Bu fıtratın önünde melekler önce secde etmişlerdi. Fakat masumiyeti, kapkara kinin kızıl öfkesi yok ettiği için kovulmuştu. Ama vuslat tekrar gerçekleşmiş ilk halindeki fıtratına kavuşmuş, kristal tamamlanmış, ışığı yansıtır hale gelmiş, artık melekler saf tutmuştur. Bu sevdanın önünde. Çile bitmiş huzura varılmış ve zaman gülme vaktidir.
Demişsiniz ya” son iki satırı banada bi söyleyen olsaydı... “Son iki mısrayı birlerinin insani varlığa söyleye bilmesi için, sevdayı sevda bilip, manasını kavrayıp, maddi boyuttan mana boyutuna taşıma sürecini yaşamak, ayrıca da hüznü öfke ve kine dönüştürmemek, o sevdaya bedeli ne olursa olsun sahip çıkıp, renklerini korumak gerekmektedir.
Saygılarımla.
Şahin Hanelçi
Şahin Hanelçi tarafından 4/21/2008 12:38:09 PM zamanında düzenlenmiştir.
|
