Objektif Yürekte...

insan sevdalarıyla yoğrulmuş capcanlı bir şiir
yürekten kutlarım
istanbulun arka sokaklarındaki yaşam geldi gözlerimin önüne

sevgilerimle

Hassas bir yüreğin gerçeği yakalayan objektifi...

Duygu ve gerçeğin harmanlandığı samimi satırlar...

Birer ibret vesikası... Tabii alabilenler için...

Güzel bir yürekten satırlara düşen inci taneleri...

Okuduk ve sustuk... Ve derin bir düşünceye daldık... Acaba gereken dersleri çıkaracak mıyız?

Kaleminize ve yüreğinize sağlık efendim. Selam, saygı ve sevgilerimi sunuyorum.

egitimci38 tarafından 4/2/2008 5:10:52 AM zamanında düzenlenmiştir.

oyy İstanbul’un ortası yangın
gördüklerim gözlerime dargın
Haliç’ten akıyor düşkün dün
dilim mart türküsü
odunsuz, kömürsüz
yanıyor göğsüm.

abla bizi de çeksene
gözünün karasından bahtlar
hadi çocuk hadi
sen de içimden hüznü çeksene…


Sarı çiçek;
En çok sevdiğim bölümü bil istedim,aldım taktım göğsüme...

Hiç günahsız bu kadar mı kadersiz olunur diye düşünürüm hep;kim bilir belki bu da onların diyeti belki de;ne uğruna ödendiği meçhul...

Ben biraz aldım acılarını resimdeki çocukların;içime hapsettim;anne olmayı çok isteyen yanıma;ama bilmiyorum ki;ya diğerlerinin acıları;milyonlarcasının acısı,sevgi yüzü görmemiş yüzleri...

Sözüm yok Sevgili Neslihan;ne şiire,ne de Baht yoksunu cânım yüreklere...

TEBRİKLERİM VE SEVGİM ÇOK...

tema hüzünlü,anlatım harika.ne denebilirki.
selamlar saygılar.

Demişmiydim acaba?Ustalar bir taşın yedi yüzü var.Suyun kaç hali vardı?Ve ismin de halleri vardı,dilde.Bu şiir diğerleri gibi değil,kaç hali var bu şiirin?İstanbul gibi biraz.Yedi tepe demek sadece yükseklik belirtmez İstanbul'da.Tepeler İstanbul'da olduğu için önemli.Birinci bölümde sahipsiz yanan aristokrat yalıları hatırladım.İkinci bölüm devam niteliğinde,halk hep uzaktan baktı oralara,sahi oralar kimin di?Hala kimse bilmiyor.Üçüncü bölüm bir Galata teranesi.Dördüncü bölüm daha çok varoşları anımsattı.Bütün bunlar olunca da yürek yangın yeri.Gerçekten kaç hali vardı bu şiirin?Selam,saygı.Güzeldi.İstanbul kadar...Selam,saygı.

yaşamın
görmezden gelinen yüzü bu
ne yazık ki çok az duyarlı yüreğin gördüğü görüntü
duyduğu ses
..
utancım azdı Neslihan
kurudu ömrümüz
kör sağır yürekleri silkelemekten
bıkmadık... sende bıkma
...
güzel yüreğini kutluyorum
sevgilerim çokca

dokundukça hayatın gerçeği fotoğrafa
yaşadıkların hey/hat laf salatası
bir kadın bileklerinde yıkıyor çamaşırı
üstü ıslak
ömrü nem
gözleri su
bakma yüzüme utancım azıyor
saklama dayak izlerini
sükseli kadınlar far sanırlar
eflatun, gri, mavi…

TebriklerNeslihan hanım güzel bir nostaljik şiirdi.

Şiir olmuş dizeler; hem de en güzelinden.

Toplumdan, yaşamdan görüntüler anlatan şiirler her nasılsa şair takımında ve okur milletinde pek rağbet görmez oldu! Bunun nedenini uzun uzun burada tartışmaya açmak değildir niyetim, zaten burası da yeri değil; ama bu konuda iki satır düşmeden de geçmeyi içim kaldırmaz.
Bundan uzun yıllar önce, hadi tarih de verelim, seksenli yılların ilk ayağında böyle bir şiirin mahkemeye çıkma olasılığı çok kuvvetliydi.
İşte sorgulanbilecek dizelerden iki örnek;
"yokluğun izlerinden neşesi" Yokluk kelimesinin geçmesi yeterlidir; topluma kin ve nefret tohumu aşılanmak istenmektedir diye, doğru mahkemeye...vee "sükseli kadınlar far sanırlar" burada sükseli kadınlar da rahatlıkla zenginliği çağrıştırabilir, e sen de bunu söyleyerek sermaye düşmanlığı yapmış olurdun..

Şimdiki toplumsal sıkıntıları görmemeye çalışmak, hatta o sıkıntılara bakmamanın temel nedeni budur ve bunun temeli de çook öncelerden atılmıştır.
Buna rağmen her alanda olduğu gibi şiirde de toplum ve yaşamdan dizeler sunan şairlerin az da olsa olması sevindiricidir.

İyi şiir rağbet gördükçe güzelleşir.
Elbette şair, aşkını, korkusunu, yalnızlığını... anlatacaktır. İşte o şiirlere gösterilen ilginin yarısını da bu tür yürek objektiflerinden esirgememek gerekir.

Betimleme o kadar güzel ki, o yüzden yürek objektifi dedim. İmgeler o kadar yerinde ki, bu yüzden defalarca okudum.

Sevgili Neslihan Yazıcılar bu şiirine övgüm sonsuzdur...
Şairlerin, topluma ve sorunlara da duyarlı olduğnu gösterenlerdensin.
Yürekten alkışlıyorum...

ÖmerNazmi tarafından 4/1/2008 2:15:06 PM zamanında düzenlenmiştir.

''dokundukça hayatın gerçeği fotoğraflara
yaşadıkların hey / hat laf salatası...''

İşte evet aynen öyle,fotoğrafta gerçek ayrıntılarıyla saklı;giysileri uydurukluğu,ellerin parçalanmışlığı,boyalı kınalar yakınmışlığı simitçi ,tinerci,gaspçı,anası babasız/ Köprüaltı Çocukları/ayakabıları tuhaf tuhaf,ve '' ''Şirimi yaz! '' der gibi ''Abla beni de çeksene ! ''deyip yalnızca kameraya zoraki gülümsemeyi içtenlikli isteyişler

bunların hepsi İstanbul Sokakları...Aydın insan bilinciyle tarih ve insan ,kendini ,nereden nereye neyin devrildiğini , neyin nerelere evrildiğini sorgulamaya kalksak , olanlar aklın sınırlarına sığacak gibi değil...Kapitalizm insana ait ne var ise çürütmüş .Sanki YAŞADIKLARIN HEY (alay ediyor bizimle gerçekler,hafif çekiyoruz teraziye koysak kendimizi hayat ile) ; HAT LAF SALATASI (yazdıklarımız da ancak bu sözle anlatılabiliyor.Ne desek gerçek daha acı ve sözün gücü yetmiyor acıları anlatmaya...

HEY/HAT :İKİ SÖZÜN ARASINA SIKIŞIP KALDI KOSKOCA DÜNYAMIZ'

Teşekkürler bu kalem bir kez daha dünyayı gözümüze soktuğu için.Kaleminiz daim olsun (/) ekseni gibi dünyanın...

Saygımla.


Şaban Aktaş tarafından 4/1/2008 1:55:24 PM zamanında düzenlenmiştir.

abla bizi de çeksene
gözünün karasından bahtlar
hadi çocuk hadi
sen de içimden hüznü çeksene........................ABLA BİZİMDE YÜREĞİMİZİ ÇEKSEN...BU RESMİN AYNISI YANSIR OBJEKTİFE.....BAKMA SEN DIŞIMIZA..........İÇİMİZDE ONLARIN RESMİ VAR......

oyy istanbul un ortası yangın
gördüklerim gözlerime dargın
haliç'ten akıyor düşkün dün
dilim mart türküsü
odunsuz,kömürsüz
yanıyor göğsüm

Duyarlı ve güzel bir yürek..İnsanca bir yaklaşım..ŞİİRİNİZ İÇİN TEŞEKKÜRLER..

günler biterken yüreklerinde
zaman çalıyordu umutlarını sinsice
ellerinde belirirdi
çektikleri acının arsız sembolleri
en çokta özlem terketmişti
süt kokulu masum yüzleri__

yırtık ayakkabılar içinde
titrerdi günaha yüremeyen ayak uçları
güneş oynaşsada tende
gece hüznü salardı yüreklerine
en çokta çocuklukları terkederdi onları
gözlerini açtıkları günlerde__

... .

canım ablacım;
senin duyarlı güzel yüreğini çok seviyorum
bu harika ve anlamlı şiirin için çok teşekkür ederim..
sevgilerim sonsuz
hocam
ustadım
anne yarım...

hüzün

nerde yok ki hüzün
düşlerde aşklarda sokaklarda
şehirlerde savaşlarda..............her yer hüzün damlar
insanlar...............yaşam............................................tebrikler