ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Bir kimseyi sahip olmadığı sıfatlarla övmek, onu kibarca yermek demektir. CEMİL SENA Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

Yol hikayeleri

yosun kokusu
40 Yazısı Kayıtlı


yol hikayeleri





Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 9.10.2016 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

Yol hikayeleri

"Hayat bir hikayedir
ve bir insanı sevmek, onun hikayesini sevmektir.."*



Güz kokusu sinmiş anılarımla birlikte, geçmiş yaşam izlerime.
Çocukluğumdan geriye kalan
yarı kahkaha yarı hüznün tadı geleceğe taşıdığım...
Çocukluk hayallerime sadakatim hepsinin toplamı
ve ardımda bıraktığım erguvan çiçeklerinin yası.

Ahh!.. Ne günlerdi içine girip, dönüp, dolaşıp kendimde biten arayış kaçışları...
O çocuktu ve yetim … Fakat ben de çocuk değil miydim biraz öksüz biraz yetim. Herşey birazdı; biraz, tam olmayan hiçbir anı’mda. Yarım kalan, hep bir tarafı boşluğa düşen bakışlarımla.

Baktığımda gerilere ve an’a; ne çok şey akmış ve ne çok eksik kalmış duygularda…
Söylesene, hâlâ dargın mısın bana attığım bir etek dolusu taşlardan biri kafana isabet ettiği için?
Hâlâ kanar durur mu senin de çocukluğun?
O zamanlar herşey oyundu. Oyunu bilmek ve sonuna kadar kurallarına göre oynamaktı bizi salıveren dolu dizgin sevdalara. Büyüdükçe unuttuk kuralları…
Biliyor musun, yıllar sonra farkettim içimdeki sızının senden kalan bir hatıra olduğunu. Yıllardır nasıl da rahatsız etti durdu içimdeki burukluk. Ama çocuk ben de çocuktum, üstelik ...

Bir hikayenin ertesinde yaşadığı solgun kelimeler dökülüyordu kederli ellerinden... Okuyarak son sayfasına geldiği anı defterine bir kez daha baktı dudaklarını büzerek... acıdan dizleri bükülmüş, oturduğu taşın üzerinden kalkamaz olmuştu. Nihayetinde kabullenmişti ki beklediği bir gel/ecek yoktu artık...

İnsan bazen çırpınır durur ne olursa olsun bir anının hatrına kaybetmemek için yaşanmışlıkların değerini. Ama öyle bir an gelir ki, son niyetine yaşanan herşey bir yıldız kayması kadar hesaba gelmez bir zamanda kayıp gider önünden ve yapacak hiçbir şey yoktur aslında.

Defteri kıyıdaki taşın üzerine bırakıp saatlerdir oturduğu taşın üzerinden sendeleyerek kalktı. Yavaş yavaş ilerleyerek kendini durgun suya bıraktı...
O taşın üzerine takıldı bir an gözleri. "Geçmiş" miydi, hepsi bu kadar


"yol hikayeleri" içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.