Başkalarının yanlışlarından öğrenmeliyiz. Hepsini kendimiz yapacak kadar bol zamanımız yok. Grucho Marx [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

YAZARKEN SAHTELİĞE DÜŞMEDEN...

YAZARKEN SAHTELİĞE DÜŞMEDEN...




‘’Yazarken sahteliğe düşmekten, sana yalan söylemekten ve olmadığım biri gibi görünmekten sakınıyorum ve o kadar kendim oluyorum ki dünyaya karşı korunaksız kalıyorum.’’(İnci Aral)

Hatırşinas bir tınısı olduğuna vakıfım sessizliğin derken ürkünç yalnızlığın infilak ettiği d/okunaklı satırlar.

Yalın ve ketum olmak bir yana çetrefilli rüzgârların da sürüklediği bir kuş ölüsüne acımaklı gözlerle bakmak bir yanda.

Kocaman bir kara tahtanın önünde ve elimde beyaz tebeşir: yaşımın kaç olduğu önemli değil üstelik: belki bacak kadar boyu ile öğretmenine kafa tutan belki yetişkin kimliği ile öğrencilerini kucaklayan o sunum.

Yeter ki elimde tebeşir olsun ve dokunmadan tahtaya herkes algılasın içimden geçeni.

Kelimeler az sonra dökülmeye başlayacak zihnimden ve boyutsuzluğumla tünel kazıp firar edeceğim sistemden.

Düş mağduru bir gerçek olduğumun da bilincinde.

Belki de gerçeklerin gerekçeleri ile ötelediği düş kırıntıları.

Kâbusların mutlu sonla bitmediği tıpkı hayatın dalkavuk sunumunda masallar yazmaktan imtina ettiğimiz ve işte yolculuk başlıyor.

İçime yağan karın tüm ana yolları kapattığını bilmek belki de bana iyi gelen ve çıkış noktası ararken sıkışıp kalmak ve asla kurtulamayacağının bilincinde zamana karşı zar tutan bir Tanrıyı canlandırmak gözlerimde.

Hangi fragman eşlik etmeli yeni güne ya da hangi beyit kıssadan hisse tadında yolunu şiire çevirir ve gözlerini dikip de kelimelere buyur eder ansızın?

Anlama güçlüğü çektiğimiz zamanlar çok önemli bir ayrıntı sunuyor hayata ve anlatmaktan yorgun düşse de insan bir gün anlaşılacağı umuduyla kalemle kuyu kazıyor belki elemin ayrıntıları derken hasıl olan mutluluk ve bir öngörü derken cafcaflı bir hikaye ve sonlanmasını dilediğimiz acıklı bir film.

Filler mezarlığında ayak basmadığımız yer mi kaldı?

Hayal küpüne biz isteyerek mi dâhil olduk?

Soruların kardığı akıl oyunları belki de aklımızın başımızdan gitmesinden en çok da yüreğimiz muzdarip derken öykündüğümüz güzellikler tıpkı metafor yüklü bir gezegende gidip geldiğimiz o güzergah az sonramızın kara delikle muhatap olup yokluğa karışacağımız.

Bir alıntı ile başladım bu yazıma çünkü uzun uzadıya düşünmekten sıkılmıştım ve yol ayrımı bildiğim her cümleyi de en ufak ayrıntısında kadar tahlil ederken zihnim düştüm yola ansızın.

Sözcükleri ihbar ettiğim mi gerçek yoksa sözcüklerin beni çıplak kıldığımı mı?

Hani bazen de düşünmüyor değilim; bu aykırılığımın bana nelere mal olduğunu/olacağını.

Sunumunda lezzetli bir yemeğin ve son anda dibinin tutmasından korkup neredeyse pişmeden sunuma geçtiğimiz.

Sevginin ana yolundan sapıp da şüpheler tali yoluna derken içimizdeki kıyımı sonlandırmak adına basireti bağlanmış cümlelerden alıp da hırsımızı.

Kelamın biri bin dert tıpkı paranın sürümde olduğu gündelik hayatta ben para kazanmayı reddedip kelimelerle karnımı doyurduğum sanrısı.

İçimdeki büyüteç bazen yangını büyütüyor bazense dertlerin tekmiline baskı yapıyor.

İmlerin gölgesinden kurtulup gerçeklerle özene bezene sınandığım ve hayallerin turşusunu kurup bir türlü gerçeğe dönüştüremediğim.

Hangi boyutta takılmışlığım bir tez konusu aslında boyutsuz olduğumu iddia edip tek boyutta gidip geldiğim ve kurşun ağırlığında bir hezimetle içimdeki çağlayana set çektiğim daha doğrusu engel olan nedenler genelde sustuğum ve kabullenmek zorunda kaldığım.

Hayatın realitesi ve bizlerin görmezden geldiği nicesi aslında birbirimizi yok saydığımız aslında yok sayıldığımızın bile yok sayıldığı.

Bir kimlikten çıkıp da yola.

Bazense yoldan çıkıp bir kimlik kaygısına dönen içimizdeki sıkıntı.

Mahşer kalabalığında kelimeler bazense çıkmazda kaldığım ve aynı düşünce ve kelimenin etrafında dönendiğim derken akla aykırı bir hicapla kendimi cezalandırmaktan da vazgeçmediğim bu bağlamda bana kesilen ceza makbuzları asla içimdeki ağırlığı geçemiyor ve ağdalı hüznümle mutluluk nidaları atabilsem de zaman zaman dönüp dolaşıp aynı yere geliyorum.

Bir ittifak belki de hüzün yüzlü zaman.

Bir kısır döngü adeta zamanın hüzne dönük yüzü.

İlla ki neşemin çalınacağının da ihbarı ve eninde sonunda süt dökmüş kedi gibi kabuğuma çekildiğim bir o kadar kendimi suçladığım, ne gerek vardı sorusundan çıkıp da yola nereye varacağımı bilemediğim sonunda tosladığım boşluk.

Hicabın da ötesi ve aykırılığın izdüşümü üstelik neye mal olacağı değil zaten çoktan uğramış olduğum zarar.

Sözcükler fink atarken zihnimin koridorlarında düşüncelerimin de izini sürüyorum daha doğrusu benim peşime düşen onlar.

Kayıtsız birer izlek iken bunca gölge ve kayıtsız olmayı beceremediğim gerçeği ile her doğruyu haykırdığımda kovulduğum sayısız kapı.

Köhne bir sarkaç gibi başımın uğuldadığı o gürültü tapınağı aslında kıyamdaki yüreğin hayatın galesi ile kesişip de bir türlü anlaşamadığı.

Arkama bakmadan koştuğum engelle dolu yolda tökezlemem nasıl olası ise başarı addedilen olguya da asla ulaşamadığım belki de kendimi küçük görüp bilmediğim gerçeğini öne sürüp bildiklerimi askıya aldığım her saniye ve her kelime dökülürken irili ufaklı hezeyanların illa ki huzursuzluk verdiği.

Tolerans göstermesi gereken ise sadece benim üstelik kendime akabinde illa ki birilerine sırt dönüyorum belki de korumak adına en azından tüm iyi niyetimi ve saygımı koruyup kaçıyorum ama kendimden yine de yakalanmam an meselesi hele ki yazmaya başlayıp devamı gelirken satırların ve bingo!

İçimdeki esrarın eriyen muma dönüştüğü aslında kâinatın şifresine hala kani olamadığım ve iki arada bir derede kalıp beylik bir hezeyanla kendimi suçladığım suçlandığımın da bilincinde iken haricimde kim varsa.

Tetiklenen özgürlüğüm aslında sıkışıp kaldığım.

Özgürlüğün anlamını çözemediğim ve kimliğime sahip çıkmakla dünya arasında bir seçim yapmak zorunda kaldığım. Biliyorum ki; tüm olup biten akla zarar iyi de normal addedilen ne kaldı ki geride bize dair ve günümüz şartlarını da göz önüne aldık mı?

Şimdimi sonlandırıyorum bu son cümle ile yarına rahmet okuyorum şimdiden ne de olsa portföyümde ne var ne yok sadece bilinmezin indinde yeter ki yaşayacak ve yaşatacak bir şeyler bulayım: elbette umudumu.







Etiketler: sayfam ,


GECECİ  | ERDOĞAN  KILINÇER
15 Mart 2019 Cuma 21:24:41


süpersiniz. kelimelerinize bereket.
Çok beğendim. saygılarımla iyi geceler dilerim..


    [ Cevap yaz ]    

Necati Kavlak  | Necati  Kavlak
15 Mart 2019 Cuma 19:08:38


Görsel tam puan!
Yazı girişi "Sahteliğe düşmeden" diye başlamış! Ne kadar yerinde bir giriş.
Günümüz dünyası biraz abartılı ama ülkemizde dürüstlüğü mumla ararken
bu giriş ayakta alkışlanmalı.
"Özgürlüğün anlamını çözemediğim ve kimliğime sahip çıkmakla dünya arasında bir seçim yapmak zorunda kaldığım."
Finalden bir önceki cümlede kulaklarımıza bir şeyler fısıldıyor der gibi geldi bana.
Yorumdaki fırçayı hak ettiğimizi itiraf etmeliyim.
Tebrikler Hanımefendi.
Saygılarımla.


    [ Cevap yaz ]    

15 Mart 2019 Cuma 19:06:30

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.

Hayata dair ne varsa bulmak mümkün bu manidar sunumda
Katmerleşen acılar mı dersiniz, umutları yok eden yıkan hayal kırıklıkları dersiniz yalnızlığa davetiye çıkaran nedenlermi dersiniz,mutluluğun doruğundayken balyoz misali insanlığın üzerine düşen şansızlıklarmı dersiniz
Adeta bir dağı sırtlayan bir yüreğin,bu yüke rağmen hayatı şirin gösterme çabalarımı dersiniz
Beşeri bir dünyada,her sıkıştığında çıkışı maneviyatta arama inancına sahip olmakta bulmadamı dersiniz
Kış boran yaşayan yetim bir yüreğin,mutluluk çığlıkları atmasımı dersiniz ağuyu bal eyleyip hayata mükemmel bir sunum yapma çabasımı dersiniz
Gizzemli pandorama kutusu misali açtıkça yeni hicranların,yeni yanılgıların,yaşanmışlıkların köşesi yanık anıların kimi zaman sözcükler arasına yansıması dersiniz
Yaşanmış yaşanacak bir ömrün bundan sonraki yaşam çizgisi hakkındaki ip uçlarımı dersiniz
Bir edebiyat tasviri,bir özü sorgulama,bir vicdan muhasebesi,bir izan sınavı
Sevgili kalemdaşım değerli edebi bilge yürek yine bizi büyülediniz,yine muhteşem bir hayat sunumu,yine bir insanlık dersi laf aramızda sevgili gülüm yüreğinizde yakmışınız güneşi
Kutladım,alkışladım sizi mahir,manidar kaleminizi
Var olun,pir olun
Gönüller dolusu saygı selam
İyiki varsınız
İyiki edebiyattasınız


    [ Cevap yaz ]    

Gülüm Çamlısoy  | Gülüm Çamlısoy
15 Mart 2019 Cuma 18:48:51


Yorum yazmak bu denli zor olmamalı.

Yine de canınız sağ olsun.

Sevdiğim kadar mutluyum ben ve mutluluğumu da sizlerle paylaşmak adına asla bir çekince olmadan yazmadan duramadığım.

Sevgiler ama gönülden: laf olsun, diye değil.

Kısaca yazarken ve yaşarken samimiyetimin solmadığı bir bahçenin kırgın bir çiçeği olmak yine Allah katında bilmek ve O'nun da bilmesi gerçekleri.

Gerçekler ve gerekçeleri.

Hayaller ise bitimsiz.

Sevgimle yeniden.


    [ Cevap yaz ]    




YAZARKEN SAHTELİĞE DÜŞMEDEN... başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
15.3.2019 17:43:33
Toplam 4 yorum yapıldı
298 çoğul gösterim
217 tekil gösterim