Kadınlar zayıftır;ama analar kuvvetlidir! Victor Hugo [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

AĞLAMIŞIM BEN YİNE ANNE

AĞLAMIŞIM BEN YİNE ANNE

63.yaşım bitmek üzere. Dört çocuk büyüttüm. Kızım üç de erkek torun verdi bize. Bir görseydin ; hepsi de dünya tatlısı anne...

Eşimle evleneli tam kırk yıl olmuş. Bu gün evlenme yıl dönümümüz bizim. O kadın tam kırk yıl kahrımı çekmiş benim. İtiraf etmeliyim ki ; hiç de iyi bir koca olamadım ona ben anne. Ne ona hak ettiği hayatı yaşatabildim, ne de çocuklarımı istediğim gibi yetiştirebilidim. O kadın var ya anne, gelinin senin, benim de kırk yıllık eşim ; bırakıp da gitmedi beni senin gibi !....

Kesinlikle inanıyorum ve biliyorum ki ; aklının ucundan bile geçirmedi bırakmayı. Bana değil belki ama çocuklarına kıymayı hiç düşünmedi. Örneği bendim yanı başındaki annesiz büyüyen çocukların.

Ben hiç normal bir insan olamadım anne. Annesiz ya da babasız büyüyen hiç bir çocuk normal olamıyor çünkü. Ben bunu kendimde sürekli görebiliyorum. Her olayda, her yorumda sırıtıyor benim normal olamadığım.

Beni sakın yanlış anlama. Sana sitem etmek değil bu günkü amacım. Seni suçlamayı boş vereli yıllar oldu. Zorunluluk diyorum, ya da cehalet senin benden vazgeçip de babama yollaman için.

Bir şeyi bir türlü netleştiremedim hafızamda : Hani, evimizin önündeki kamyona beni bindirirken, hani elime de muhtemelen giysilerim ve kitaplarımın olduğu bez torbayı iliştirirken, bir veda öpücüğü kondurmuşmuydum yanaklarıma ? Ben gidince arkamdan bir kaç damla göz yaşı dökmüş müydün anne ?

Yıllarca ağladım ben anne. Hep anneli babalı çocukları kıskandım, onlara özendim anne !

Bu gün bizim evlenme yıl dönümümüz. O kadına bu kırk yılın ardından bir ödül vermek istedim. Bir canlı menekşeye çoktan razıydı o. Yıllarca da böyle oldu. Biraz fazlası olsun deyip, dünden bir alış veriş merkezine gezmeye götürdüm . Bir sinema olsun dedim, biraz eğlenelim. Gösterimde olan revaçta bir komedi filmi seçtik birlikte. Çok eğlendik anne.

Çok küçülen sinema salonlarından biriydi. Bir çok çocuk vardı filmi seyreden. Hepsi de çok güldüler, eğlendiler. Ben onların gülüşlerinden de mutlu oldum anne. Çocuklar hiç ağlamamalı, hep gülmeli bence. Gülmek, aslında en çok onların hakkı ve de ihtiyaçları. Tam da yanımda bir çocuk vardı, babasının yanında. Belki en çok gülen,eğlenen de oydu.

Bu filmi kim yazmış anne ? Baştan sona komedi olan bu filmin sonuna o dram sahnesini niye koymuşlar ? Üç yaşındaki yavrusunu terk eden annenin hikayesi niçin bu filmin sonunda karşımıza çıkıyor ?

63. yaşım bitmek üzere benim ! Üç çocuğun dedesiyim ben anne ! Beni bu yaşta ağlatmaya kimin , ne hakkı var anne ?

Filmin sonunda, senaryo yazarı ve oyuncu İbrahim, kendi çabasıyla hazırladığı bir oyunla, o anneyi, üç yaşındayken terk ettiği oğlunun karşısına, yıllar sonra çıkartıyor. Yıllarca ona kızan, sitem eden, telefonlarına cevap vermeyen o çocuk, o anneyi affedip bağrına basıyor ya anne ; işte ben orada kopmuşum. Hıçkıra hıçkıra ağlamışım anne !

İçimden ağladığımı sanıyordum aslında. Akşam eşim söyleyince şaşırdım, hatta utandım biraz da. Şimdi en çok neyi merak ediyorum biliyor musun ; hani benim yanımda oturan, babasıyla birlikte filmi seyreden ve filmin başından sonuna kadar çok eğlenen, sürekli gülen çocuk vardı ya ; işte o çocuk da duymuş mudur benim ağlamamı ?

O çocuk benim ağlamama da gülmüş müdür , yoksa duygulanıp da üzülmüş müdür, tadı kaçmış mıdır anne ?

Ben o çocuğun üzülmesini de asla arzu etmem. Dilerim onun eğlenmesine engel olmamışımdır, duygulanmamıştır, üzülmemiştir inşallah.

Çouklar hiç üzülmesin, ağlamasınlar anne. Ama bunun için en çok anneler, babalar çocukları terk etmemeli , kıymamalılar onlara değil mi anne ?

Fikret T.





Etiketler: sayfam ,


16 Ekim 2018 Salı 00:07:33


Annesizlik de babasızlık da bir insanı bütün hayatı boyunca aşağıya çeken yoksunluk. Çocukken açılan yaralar hiç kapanmıyor. Bir de annesi babası olup da onların sevgi ve ilgisinden mahrum büyüyen çocuklar var. Onların durumu daha da vahim. Dünyaya getirdiğimiz çocuklarımızdan sorumluyuz. Onların huzuru ve mutluluğu her şeyden önemli olmalı bence. İnsan hangi yaşta olursa olsun anne ve babasının görünmez kanatlarını üzerinde hissetmek istiyor, onların sevgisine her yaşta ihtiyaç duyuyor.
Hüzünlü bir yazıydı, çok duygulandım.
Saygı ve selamlar.



    [ Cevap yaz ]    

15 Ekim 2018 Pazartesi 22:32:14


oldukça etkileyiciydi
hüzünlendim
yazı anlatım güzeldi hissetyim
tebrikler


    [ Cevap yaz ]    

-IspartaGülü-  | Yadigar  Atila
15 Ekim 2018 Pazartesi 16:36:18


ben dogarkn anam ölmüş bilmem ana sevgisini üvey ana elinde ezildikte ezildik.ve bugün ne üvey ana nede baba..hatta 6 oglan kardeşim vardı hepsinin biri hariç bana bir kurşunları eksik o biri seneler oldu öleli..o kadar şiir yazım ana şiiri yoktur görmedim tatmadımki ne yazayım kimsenin aklına gelmeyen eza ve cefaları hep bana yaparlardı..şimdi şükür bir ailem ünüversite bitirmiş bir oglum var .iyiyim ama geçmişmdeki eziklik en mutlu anımda ben varım deyip baş köşeye oturuyr en iyisi bizleri sevenleri üzmemek ve ALLAHIN yarattıgı bu yeryüzünde huzurla yaşayabilmek..özür çok yazdım..gül diyarından selam olsun


    [ Cevap yaz ]    




AĞLAMIŞIM BEN YİNE ANNE başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
15.10.2018 13:05:42
Toplam 3 yorum yapıldı
415 çoğul gösterim
389 tekil gösterim