Hakikat aleyhine hürriyet olamaz. -- Salazar [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

YENGEÇ KAYALIKLARI


İlk kez bu sabah yıldızları ben uğurladım.
Sahil hala uykuda, koca şehir uykuda.
Uzun zamandır ilk kez kıyıda yalnızım
dalgaların köpüre köpüre taşlara vuran öfkeli çığlıklarını seyrettim.
Taşların arasına gizlenen yengeçleri izlerdim yarı korku, yarı kuşku ile.
Kim bilir belki onlar da korkuyorlardı benden. Korktuğumuz ve belli etmemeye çalıştığımız düşüncelerimiz belki de ilk kez bu kadar yakından karşı karşıya geliyordu.
korkularımız ve korktuklarımız gizlice pusuya yatmış gibi.
İçlerinden birine:
" Korkma "dedim,. "Benden zarar gelmez kimseye. Sana bir şey yapamam ki! Bilirim, her varlık gibi seninde canın kıymetlidir."
ürkek yengeç’ in gölgemi hissettikçe kovuklara gizlenişinden anlayabiliyordum korktuğunu, korkularını.

Hadi uzat desem elini uzatır mısın bana. Kendimi yalnızlığın kovuklarına ittiğimi sen de hissedebiliyor musun?
Sen ve ben!
Aslında aynı davranışın arkasında gizleniyoruz şimdilik. Belki yalnızca nedenlerimiz farklı. Sen benden korkuyorsun, ben se senden ürküyorum.

Kayalıklar....
Yengeç kayalıkları
İlk defa yalnız kendimi düşünüyorum. Tuhaf mı bu?
Değil. Yalnızlığımın tiz çığlıkları beni hiç yalnız bırakmıyor ki.
Yengeçler artıyorlar. Alıştılar bana: Belki de ilk kez bir insanı inceliyor, korkmadan ama üzülerek bakıyorlar bir insanoğluna.

Henüz sabahın erken saatleri ama deniz çıldırıyor sanki. Öfkeli ve kızgın . Onun öfkeli hışırtısı beni sakinleştirecek birazdan. Hep öyle olmaz mı? Su sesine karışmaz mı yüreğin çığlıkları. Bir su sesinde huzur bulmaz mı insan.
Onca isyan bir su sesinde silinip yitmez mi?

Gün ışımaya başladı. Herkes nasibini alıyor aydınlık huzmelerden. Kimin kısmeti kimin elinde bilinmez ki. Yaradan dan gayrı.
Üşüyorum şimdi. Dün denizde deprem olmuş. Belliydi zaten. Sanki depresyonda gibiydi dün
Ani gel-gitlerle kudurdu birden.

Burası son güzel hatıranın yittiği nokta. Yüzleşme vaktine erdim nihayet.Yarın ben buradan ayrıldığımda her şey yeniden başlamalı. Hayat yeniden doğmalı iliklerimde. Onu büyütmeliyim bir anne şefkatinde. Son gecenin yıldızları ile beraber “elveda” demeliyim giden her şeye.

Ne yaparsak yapalım yalnızız işte. Kim bilir hangi ebenin eline doğduk, belki bir köy evinde, şanslı olanlarımız belki de bir hastahanede tahsilli bir ebenin ellerine bir çığlıkla geldik dünyaya. Bin çığlık tüketeceğimizi bilemediğimiz bir yola. binlerce kişi tanıdık., çoğaldık.
binlerce olaya tanıklık ettik, bazen hiç farkında olmadan.
Bir terazinin kefeleriydi hayatımızın günleri.
Kimimiz dengeledik, kimimiz olan dengeyi de kaybettik.
Belki farklı dünyaların insanıydık lakin, kantar aynı tartıyordu.
Ağır ama adil..

İnançlarımız vardı tükenmeyen.
Belki aldanmışlığın davalıları veya kim bilir, davalarımız olmuştur.
Kimimiz kendimizi irademizin sırtına yükledik.
Kimimiz ise yenilgilerimizi yüklendik en ağır işçi gibi.
Yaşadık!. Adı buydu asl olanın. Soluklandık yoruldukça, elimizdekilerle yetinmedik hiç. Az geldi, hep daha fazlasını istedik.
Yürüdüğümüz çizgi düz değildi, keskin virajlar vardı almamız gereken. Bu çizgide rotamızı belirleyen hedeflerimiz vardı. Bazen çapsız esintiler oluyordu. Dalgalar doğuruyordu fırtınalar bazen. Bir dalga, bir yenisi daha.
Bilemezdik bunların gelip geçici şeyler olduğunu. Bir gün rüzgar durur, dalgalar son bulurdu elbet.
Hangi güne şükrederek başladık ya da kaç günü şükürle uğurladık. Neydik ki biz?
Kimden neyi kıskandık? Neyi paylaşamadık. İyilikler meleklere özgü bir şey miydi yalnızca? Ya da melek olamadığımız için mi iyiliğin kıymetini bilemedik, su içtiğimiz tasa tükürdük. Kaç yarına garantimiz vardı? Neye güvendik?

Yengeçler bana alışıyorlar, ben de onlara. Mutluluk için güzel bir neden işte. Ürkmüyorum artık onların bana doğru gelmelerinden. Demek ki onlar da benden korkmuyorlar artık. Merak ediyorum. Şimdi onlarda ben kadar memnun mu bu durumdan acaba.

Bir damla su işte. Yaşamın nedeni. Bir damla su nelere sebep değil mi? O en dik, en ulu kayaları bile parçalayan şeyin aslında kovuklarda donan ve genleşen bir damla suyun olduğunu kim düşünebilir ki?
Artık gayemi daha iyi yükleniyorum ve bilinç dağarcığım en zirveleri zorluyor.

Güneş yükselmede, sorularıma simetrik.
Kalkmalı ve güne karışmalı artık. Öfkem yerini derin bir iç huzuruna terk etti zaten. Anlıyorum kayalıklar ve yengeçler bahane idi. Duymam gereken aslında İÇİMDEKİ SES’ ti.

Esrarlı bir memnuniyetle karışık gülümsüyorum giderken.
Elveda deniz!
Elveda kayalıklar!
Elveda yengeçlerim!


AYVALIK/2004 temmuz
Sevim ÇAKICI






Etiketler:


ruyabahcesi  | Mehmet Ali Günşen
27 Ocak 2007 Cumartesi 17:36:28


Şiirleriniz kadar yazılarınızda da ustalık var.Almış olduğunuz edebi terbiyenin mahsulü eserlerinizi gıpta ile takip ediyorum.Ama burda ama diğer yayın organlarında.Bu kadar düz bir çizgide yürürken herhalde Yaratanın aşkı sizi zorluyor,böylesi güzel eserlere imza atmayı.İnsan bu ara sırada olsa şaşar ve ve çizgiden sapar.Ama görüyorum ki Hocam da maneviyat çok köklü.Dışarda görünen kadar,toprak altında da vardır ağaç.Böylesine uzun yazıları pek okumazdım.Ama Kargülü'nü görünce dayanamadım ve hepsini özümseyerek okudum.İç muhasebe hesaplarımı epeydir rafa kaldırmıştım.Sayenizde tekrar etme zorunluluğu hasıl oldu.Kutlarım bu güzel yazınızı.Temmuzda Ayvalık ,hele Sarımsaklı bir başka olur.
Böylesine de yazdırır.
Saygılar sunarım üstadım.

www.duygulokali.com


    [ Cevap yaz ]    

24 Ocak 2007 Çarşamba 21:46:02


giris hayal kirikligi diye düsünüyordum ki.
gelisme olayi kurtardi.
okudum ve kutladim.

.............f.s.m


    [ Cevap yaz ]    

Temel Ata  | Temel ATA
24 Ocak 2007 Çarşamba 14:16:09


HER YÖNÜYLE GÜZEL BİR ESER MAHİYETİNDE CAN ABLAM.. İÇİNDE OKADAR GÜZEL İŞLEMİŞSİNGİ.. İNANCI, HÜZNÜ, HASRETİ VE VARLIKLA YOKLUK ARASINDAKİ DENGEYİ

ÇOK ŞEY YAMAYA GEWREK YOK ÇOK ŞEY YAZINIZIN ŞİİRSEL USLUBUNUN İÇİNDE

TEBRİKLER


    [ Cevap yaz ]    




YENGEÇ KAYALIKLARI başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
24.1.2007 13:04:21
Toplam 3 yorum yapıldı
993 çoğul gösterim
993 tekil gösterim


Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.