İlkokula yazılmam, bir dayakla başladı
Evvela anam sonra ağabeyim haşladı

Öğretmenin şöhreti, yayılmıştı bir kere
Vurduğu öğrenciyi düşürüyormuş yere

Bunu duyan Sonercik, gider mi bu mektebe
Hiç öğrenmek ister mi, kıraatla ketebe

O sağ kroşeleri, kesiyormuş iflahı
Vurdukça şaşıyormuş talebenin felahı

Meğer Kamil yapmamış akşam ev ödevini
Sabah inandıramadı, boksun koca devini

O gün Kamilʼle çıktı, Şamil hocamız ringe
Bir yumrukla bozuldu, arkadaşdaki denge

Tıpkı Muhammed Ali! Bir arı gibi soktu
Küçük seyircilere, bu olay büyük şoktu

Kamil kaçıyor Şamil, kovalıyor sınıfta
Eyvah kaçacak delik, bulamadı etrafta

Kiloya göre hoca, bu maçta ağır siklet
Bizim garib Kamil’se âdetâ bir iskelet

Seyircilerde çıt yok; duyulan yumruk sesi
Eyvah Kamilʼim yerde ve çıkmıyor nefesi

Bir, iki, üç, dört ve beş; evet Kamil ayakta
Pes etmek yok ne var ki buncacık dayakta

Maç yeniden başladı, sınıfın zil sesiyle
Derken hocamız tokat, attı elin tersiyle

Ooo Kamilʼin bir kaşı açıldı ve kanıyor
Seyirciler bu defa bu maç bitti sanıyor

Kara tahta korkudan sanki bembeyaz oldu
Kamilʼin gözlerine damla damla kan doldu

Sevgili seyirciler! - o da ne!- Kamil yerde
Gözlere inmiş sanki kalın, siyah bir perde

Seyirciler bakıyor, derken gong zili çaldı
Boksör Şamil hoca da hemen gardını aldı

Cılız Kamilʼim sanki, dokuz canlı bir kedi
Yine ayakta yine; fakat çok yumruk yedi

Sevgili seyirciler! Bu maç nakotla biter
Derken Kamil, hocayı, eliyle biraz iter

İşte şimdi kızıştı, işte şimdi boks maçı
Hocanın bir elinde Kamilʼin kara saçı

Bu defa bitti derken, cılız Kamilʼin işi
Sınıfın kapısına vurdu köyden bir kişi

Soner ÇAĞATAY (11:58) 23 Temmuz 2011 / Wuppertal / Almanya