Kırlangıçların Ömrü Kadar

Ne söz verdim
Cam kırılır duvarlar yıkılır ocağımda
Sırtımdaki çatlaklardan acılar fışkırırcasına
Rüzgâr hırcın esiyor götürüyor bedenimi uzaklara
Bilmez misin kırlangıçların ömrü çok kısadır

Çatlamak pahasına bakmazsızın yorgunluğa
Canımı sıkılıyor sensiz ölümü beklemek
Son saatlerde kalbimin dili arasında kaldım
Akıyor gözlerimden sicim gibi kan
Yapabilirimsin kısa ömrüme kılavuzluk

Yer Ağlıyor gök ağlıyor
Gözlerim yokladı şöyle bir yürek kumsalını
Umut tohumları bırakırken kahır içinde
Dalgalar hafifliğiyle gönlümü okşadı
Belli ki ömrüm sönecek

Nidasıyla yaklaşıyordu ölüm
Pervasız bir dil dudakta ıslık
Aheste dans ederek ağlıyordu kırlangıçlar
Bulutlara haykırıcasına dilsiz istekleri
Buruk bir yürek ölecektir aşk

Her yıl yas tutar Sıçak mevsimler
Kırlangıçların ömrü kadar olsa da Aşk

Yazan Remziye Çelik
Yorum Remziye Çelik
1.13.2011