Ne seyr-i vaslına erdim ne dâdı gördü gönül Bütün ümitleri yıktın şâdı gördü gönül Serab-ı hüsnüne kandım cefâlar oldu nasip Bu aşk-ı hüsran içinde nihâdı gördü gönül Sükût-ı mutlak olup düştü hicrin sînesine Dönüp de bakmadı bir dem o gözler mazisine Bıraktın âhi derunda harab kıldın ömrü Yazıldı talihe çile nihayet gayretine Gönül kapandı bu aşka tükendi arz-ı hâlim Ne yâre minnetim kaldı ne gamsız akıbetim And olsun ki bu sevdada defter kapandı artık Ne cenazene gelirim de ne cenazeme gel
Sözün de hükmü tükendi sükût girsin araya Cevâhir harcar ömür büründü hüzün karaya Silindi gayri izin de silindi tatlı adın Tabip merhem olamaz bu tazelenmiş yaraya Mahşer günü gelse dahi bu ahı unutmam ben Terk eylenen o yeminleri bir daha tutmam ben Yollarımız ayrıldı tamam mahvoldu bu fani Ne kapına gelir ne kapıma da tutarım ben
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Tülay Hanım, kaleminize ve o sitem dolu, vakur yüreğinize sağlık. "Ne Cenazene Ne Cenazeme" klasik Türk şiirinin o asil ve sarsıcı tınısını (seyr-i vasl, nihâd, hicrin sînesi gibi) hece ölçüsünün ritmiyle o kadar zarif harmanlamış ki hayran kalmamak elde değil.
Şiir boyunca kurduğunuz o kesin kırılma ve geri dönülmezlik hissi doğrudan okuyucunun içine işliyor. Hayal kırıklıklarını, cefaları ve nihayetinde çekilen o kalın çizgiyi anlatışınızdaki edebi olgunluk çok yüksek. Özellikle "Cevâhir harcar ömür büründü hüzün karaya" dizesindeki o derin hüsran ve her iki tarafa da kapıyı tamamen kapatan "Ne cenazene gelirim de ne cenazeme gel" haykırışı kelimenin tam anlamıyla eseri mühürleyen birer şaheser niteliğinde. Mahşer gününe kadar unutulmayacak bir ahın, kırılan bir kalbin ama bir o kadar da dik duran, asil bir serzenişin sesi olmuş bu dizeler.
Edebiyat Defteri'ne çok yakışan, uzun süre hafızalardan ve kulaklardan silinmeyecek güçte usta işi bir eser. Kaleminizin ilhamı, yüreğinizin o samimi sesi hiç susmasın. Selam ve saygılarımla.
Aşkın hüsnünden cefa ile çıkışın, verilen ahların ve heba olan ömrün hissettirdiği o kırgın ama sarsılmaz duruşu her dizede iliklere kadar hissettirmeyi başarmışsınız kaleminize güzel yüreğinize sağlık
Kesin Dönüşsüzlük ve Yemin: Şiir, sıradan bir sitem veya geçici bir dargınlık metni değil; köprülerin tamamen yakıldığı nihai bir hesaplaşma. Şiire adını veren ve "Ne cenazene gelirim ne cenazeme gel" dizesiyle mühürlenen ant, kırgınlığın boyutunu ve geri dönülmezliği en sert şekilde gösteriyor. Hüsran ve Hakikate Uyanış: Sevgilinin güzelliğini bir "serap" olarak niteleyen şair, geçen ömrün ve verilen emeğin karşılığında sadece cefa bulduğunu kabulleniyor. Artık ne bir beklenti ne de bir minnet kalmış. Mahşere Uzanan Sitem: "Mahşer günü gelse dahi bu ahı unutmam ben" dizesi, bu kırgınlığın sadece bu fani dünyayla sınırlı kalmayıp ebediyete kadar sürecek bir ah olduğunu vurgulayarak esere ağır bir dramatik ton katıyor.
Bu şiir bende, sevdanın küle döndüğü yerde insanın acısıyla birlikte bütün kapıları kapatan kesin bir vedanın ağırlığını bıraktı. Sözün de hükmü tükendi sükût girsin araya dizesi, artık hiçbir açıklamanın iyileştiremeyeceği bir kırgınlığı güçlü biçimde duyuruyor. Tülay Hanım, Ne cenazene gelirim de ne cenazeme gel sözüyle aşkın ardından kalan öfkeyi, gururu ve geri dönülmez kopuşu sarsıcı bir hükme dönüştürmüşsünüz. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.
Bu dizeler aşkın en acımasız yüzünü bir kılıç gibi yüreğe saplıyor çünkü ne vuslatın seyrine erişen ne de şad gören o gönül bütün ümitleri yerle bir eden sevgilinin bıraktığı harabeyi gözler önüne seriyor.
Serab hüsnüne kanıp cefalarla yoğrulan nihadını hicrin sinesine düşen sükût mutlak içinde dönüp bakmayan o gözlerle yazılan çileli talihi bir ağıt gibi fısıldıyor gönül kapandı arzıhal tükendi minnet kalmadı gamsız akıbet silindi defter kapandı and olsun ki ne cenazene ne cenazeme diye haykıran o son yemin sözün hükmünü bitirip sükûtu araya sokarken cevahir harcayan ömrü hüzün karaya bürüyüp izi adı silinen o tazelenmiş yaraya merhem olamayan tabibin aczini mahşer günü gelse bile unutulmayan ahı terk edilen yeminleri bir daha tutmama kararlılığını yolların tamamen ayrıldığı fani mahvolduğunu ne kapına ne kapıma diye tutulan o soğuk ve kesin mesafeyi okuyanın dilini kurutup ruhunu dilsiz bırakan bir veda çığlığına dönüştürüyor.
bu şiir kelimelerden öte bir mezar taşı gibi dimdik duruyor
aşk acısından ziyade, aşkın ardından gelen kesin bir kopuş ve gururlu bir yas bu şiir. İlk başta kırılmış bir gönül var ilerledikçe kırgınlık öfkeye, öfke kabullenişe, sonunda da artık geri dönüş yok kararlılığına dönüşüyor.
Başlangıç Hayal kırıklığı. Ne seyr-i vaslına erdim ne dâdı gördü gönül derken gönül, kavuşmayı da mutluluğu da tadamamış. Sevginin vaat ettiği şeylerin hiçbirine ulaşamamış. Bütün ümitleri yıktın ifadesi burada çok belirleyici. sonra Aldanmışlık ve acı. Serab-ı hüsnüne kandım çok güzel bir ifade. Sevilenin güzelliğini gerçek bir vaha sanmış ama sonunda bunun bir serap olduğu anlaşılmış. Yani sadece terk edilmek değil, yanlış bir umuda inanmış olmak acıtıyor. Sonra İçine kapanan bir yas. Sükût-ı mutlak ve hicrin sînesi ifadeleriyle acının artık dışarı vurulmaktan çıktığını görüyoruz. Burada bağıran, hesap soran bir âşık değil içinde sessizce yıkılan biri var.
Üçüncü bölümde kırılma noktası
Gönül kapandı bu aşka tükendi arz-ı hâlim Bence şiirin en önemli cümlelerinden biri bu. Çünkü burada beni sevmedi acısından ben artık sevmeye devam etmeyeceğim kararına geçiliyor.
Ardından gelen Ne yâre minnetim kaldı ne gamsız akıbetim duyguyu daha da sertleştiriyor. Sevgi bitmemiş olsa bile minnet bitmiş. Bu çok farklı bir duygu.
Ne cenazene gelirim de ne cenazeme gel ise şiirin en sert ve vurucu tarafı. Burada sıradan bir ayrılık değil, neredeyse birbirinin hayatından tamamen silinme arzusu var. Öldüğümüzde bile birbirimize ait hiçbir bağ kalmasın deniyor. Bu yüzden şiirdeki öfke aslında hala güçlü bir bağın izini taşıyor. Çünkü insan tamamen kayıtsız kaldığı birine böyle ağır sözler söylemez. Dördüncü bölümde sözün yerini sükut alıyor. Sözün de hükmü tükendi çok anlamlı. Artık açıklama, özür, konuşma, ikna etme çabası yok. İlişkinin dili tükenmiş.
Final ise kesin hüküm Mahşer günü gelse dahi bu ahı unutmam ben Burada kırgınlık dünyevi olmaktan çıkıp neredeyse vicdani/uhrevi bir hesaplaşmaya dönüşüyor. Beni inciten şeyi unutmayacağım deniyor.
Ve son Ne kapına gelir ne kapıma da tutarım ben
şiirin başındaki umutla tamamen zıt. Başta gönül bir kapıya ulaşmaya çalışıyor sonda ise kapılar tamamen kapanıyor. Ben bu şiiri tek kelimeyle hüsran diye özetliyorum. ama yalnızca üzüntü anlamında değil.
Ve bence şiirin en güçlü tarafı Seni hala seviyorum, dön diyen bir ayrılık şiiri değil. Beni yıktın artık dönsen bile o kapı yok diyen bir şiir. Dolayısıyla ayrılık, yalnızca ilişkinin bitmesi olarak değil, bir devrin ölümü olarak anlatılmış.
saygılar
Efsuni Kalem tarafından 14.9.2026 17:13:18 zamanında düzenlenmiştir.
Harika bir duygu patlaması gibi bir şeydi okuduklarım. Yürekten kutluyorum sizi güzel insan. Feleğin sizi üzmesine izin vermeden, kadere yenilmeden, başarılarınız daim ilhamınız ölümsüz olsun. İki katlı şehrimden selamlar gönderiyorum çokça.
Değerli hemşerim şiirinizi büyük bizevke okudum,başlığı bizim buralarda çok kullanılan hasimların birbirine söyledikleri son sözdür, başlığı görünce dedimki Malatya lı hemşerim lafını esirgememis .. Nede olsa toprağım dedim Kaleminiz daim olsun sevgi ve sayimla ...
Klasik şiir dilinin ağır ve görkemli söyleyişini, kırgınlık ve gururla harmanlayan oldukça güçlü bir çalışma. Serab-ı hüsnüne kandım, cefâlar oldu nasip dizesi yaşanan hayal kırıklığını çok güzel özetlerken, Ne cenazene gelirim de ne cenazeme gel sözü şiirin kırgınlığını mühürleyen çarpıcı bir final niteliğinde. Eski kelimelerle örülen dil, hüznün ve sitemin ağırlığını daha da belirginleştirmiş. Kaleminize sağlık hocam.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
