Sabahın hafiften serin esintisini özlemişim.
Ama bir baktım ki… Aylar nasıl da hızla geçiyor!

Daha dün Ağustos’un sıcaklığındaydık; şimdi Eylül kapımızı çaldı.

Mevsimler mi bu kadar çabuk değişiyor, yoksa biz mi hayatın geçip gittiğini fark edemiyoruz?

Her şeyin bir başlangıcı olduğu gibi bir sonu da var.
Eylül, takvimde yeni bir yaprak değil yalnızca; ömrümüzden eksilen bir sayfanın sessizce çevrilmesi sanki…

Ağaçlar da bize sessiz bir hayat dersi vermeye hazırlanıyor.
Yapraklar önce sararacak, sonra birer birer dalından düşecek.

Hiçbir yaprak dalında sonsuza kadar kalmıyor.
İnsan da öyle…

Gün gelecek, bizler de hayat ağacının dallarından birer yaprak gibi ayrılacağız.

Öyleyse zaman bizi aldatmasın.

Zaman, avuçlarımızın arasından sessizce süzülen ince bir kum gibi…
Ne kadar sıkı tutarsak tutalım, birazı hep parmaklarımızın arasından kayıp gidiyor.

Zaman bizi bizden almadan, bize düşenleri yapalım.

Unutmayalım;
bugün varız, yarın meçhul…

İşte bu yüzden açalım gözlerimizi.
Bizi olduğumuz hâlimizle seven, olduğumuz gibi kabul eden insanlara sımsıkı sarılalım.

Dünün yükünü geride bırakıp bugünün kıymetini bilelim, yarına ise umutla yürüyelim.

Çünkü ne zaman ne yaşayacağımızı asla bilemeyiz.

Bugün “yapmam” dediğimiz ne varsa yarınlara bırakmadan yapalım.
Belki bir gün dönüp baktığımızda,
“İyi ki yapmışım.” deriz.

Daha dün Ağustos’un son günlerini yaşıyorduk; şimdi Eylül’ün ilk sabahındayız.

O da geçecek…

Mevsimler değişecek, yapraklar dökülecek ve biz, farkına varmadan ömrümüzden bir başka mevsimi uğurlayacağız.

Öyleyse yaşadığımız her anın değerini bilelim.
Güzellikleri görelim, sevgiyi çoğaltalım.

Sevdiklerimizin yüreğine dokunalım; onlara hayatımızdaki yerlerinin ne kadar kıymetli olduğunu hissettirelim.

Çünkü hayatın en acı tarafı, bazı vedaların geleceğini haber vermemesidir.

Bu yüzden sevdiklerinize sarılın.

“Seni seviyorum.” demekten,
“İyi ki varsın.” demekten,
“İyi ki hayatımdasın.” demekten geç kalmayın.

Çünkü bazı sözlerin zamanı yoktur sanırız…

Oysa bazı sözlerin yalnızca bugünü vardır.

Belki de Eylül yalnızca vedaların değil, yeniden başlamaların da mevsimidir.

Geçmişten aldığımız derslerle, elimizde kalan zamanın kıymetini bilerek yeni bir sayfa açmanın vaktidir.

Çünkü hayat, her sonun ardından bize yeniden başlamak için küçük de olsa bir kapı bırakır.

🍂 Eylül geldi, hoş geldi…

Bize biraz serinlik, biraz hüzün, biraz da hayatın kıymetini hatırlatmaya geldi.

Belki de Eylül’ün bize söylemek istediği en güzel şey şudur:

Hayat beklemiyor.

Sevin.
Sarılın.
Söyleyin.
Yeniden başlayın.

Ve bugün elinizdeyken, bugününüzü yaşamaktan geri kalmayın.

Hoş geldin Eylül… 🌿🍂

1.9.2026

Pakize Özbaş
mavikatre 💧
Gönen 🍂🍁🍂