7
Yorum
36
Beğeni
5,0
Puan
404
Okunma
dünyanın kamburuna çökerken gecenin yükü,
yas tutan vaktin omzuna bıraktım sükutu
kırılsın saatler o kırgın zincirinden,
bırak avucuma kanadı kırık kuşları
zamanın en yaralı yerinden öpeyim usulca
bir ay ışığı düşür düşlerime,
dokunsun gecenin emzirdiği o kimsesizliğe
kırık bir notanın titreyen nağmesinde
kaybettiğim sesimi arıyorum hala
toprağına tutunmuş, filizlenmeyi bekleyen tomurcuk
usulca çiçek açsın, gülnar olsun yüreğim
gün ışığına yürüsün sular,
rüzgârın nefesiyle ışıklar dans etsin saçlarımda
aynalarda çoğalan hüznün yüzü silinsin
gün doğumuna şiirler bırak,
iki ucu sonsuzluğa uzanan yalnızlığın ortasında
kesişsin sözlerimiz
unutulmuş bir masalın izlerinde yürüyelim
uyandır beni yüreğinde,
asırlık uykular gözlerime mil çekmeden
yağmurlar tenimi ıslatmadan,
içimde sakladığım çocukluğumun
o son gülüşü dağılmadan...
uyandır beni
bir tek nefeslik aşkla
yeniden başlasın ömrüm
kırılmış mevsimlerin yorgun bekleyişindeyim
gözlerimiz birbirini hala tanıyorken,
kalbinde uyandır beni
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.