1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
95
Okunma
Sırtımı dayadım karanlığa; hakikat kadar çırılçıplak, güzeldi.
Herkes onun karanlık yüzünü konuşurken, ben kendimi onun içinde buldum.
Aydınlık kadar güzeldi; belki de aydınlıktan daha kusursuzdu.
Çünkü insan, kendisiyle tanışmak istediğinde ilk adımı onun içinde, kendi içine atardı.
İş, aile, çocuk, görev, devlet, millet, sevgi, aşk derken; insan, aydınlıktan mahrum kalarak o eşsiz karanlığın içinde kendine doğru yürürdü.
Kimisi mutsuzluğa, kimisi mutluluğa, kimisi hayallere... Kimisi sevdiğine, kimisi ayrılığa, kimisi hasrete, kimi de umuda...
En önemlisi de herkes, kendisi için o iç dünyasının karanlığında yürürdü.
O
nun için kusursuzdur; aydınlığı güzelleştiren karanlıktır.
— Bawer Bager
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz