Ey oğul,
aşkınla sınan.
Acısında tat ara,
ayrılığında kavuşma ara.
Çünkü en büyük aşk,
seveni Seven’e ulaştırandır.
O ateş söndüğünde
geriye kül kalır.
Hoşgörü,
kalbin geniş bir ırmağıdır;
taşan sularla kıyıları yeşertir.

Kusur gören göz yerine
hikmet arayan gönülle bak oğul.
İnsan kusurlu yaratılmıştır;
sen de öylesin.
Affetmekle genişlersin,
anlayışla derinleşirsin.

Dikenli yolları
güllerle kaplayan anlayıştır oğul.
Rabbim, kullarına merhamet etmeyi sever;
sen de merhamet et ki
O da sana etsin.
Hoşgörü ile yürüyen,
daha bu dünyada
cennet bahçelerinde yürür.

Emek,
toprağa düşen bir tohumun türküsüdür;
sessiz, sabırlı, inatçı.
Ter dökmeden hasat olmaz oğul,
çabalamadan zafer gelmez.
Ama gayretini O’na daya;
kanadın O’nun rüzgârıyla açılsın.

Dağları delen su
damla damla sabırla akar.
Sen de öyle ol oğul.
Her adımda de:
“Allah’ım, yeter ki Sen yardı et.”
Gayret gösteren asla mahrum kalmaz.
Çünkü Rabbim,
emekçilerin en güzel ücretini verendir.

Huzur,
kalbin en sessiz köşesinde
yanan kandildir oğul;
fırtınalarda bile titremez.
Dışarıda ne kadar gürültü olursa olsun,
içerde O’nun zikriyle
sükûnet bulursun.

Malda, makamda değil;
O’na yakınlıkta aranan huzurdur asıl.
Kalbini temizle,
dünya tozundan arındır.
O zaman göreceksin ki oğul:
en büyük zenginlik
içindeki barıştır.
Huzurlu kalp,
cennetin kapısını
daha dünyada aralar.

Bırakacağın en güzel miras,
adınla anılan salih amellerdir.
Evlatlarına mal değil, iman bırak;
altın değil, ahlak miras et oğul.
Bir dua, bir sadaka, bir güzel söz…
bunlar ebediyete uzanan köprülerdir.
Sen göçtükten sonra da
çiçekler açılsın adınla,
dualar yükselsin ardından.
Gerçek mirasçı,
Allah katında değeri olanlardır.

redfer