Kaleminizi sizi kutluyorum
Gönül sesiniz hiç susmasın
Kaleminiz hüzünden kederden değil
İlhamdan umuttan ve güzellikten konuşsun
Nice güzel dizelere
Selam ve saygılarımla hocam

Emeğinize yüreğinize sağlık hocam.Çok güzel bir şiir okudum kaleminizden.Tebrik ederim.

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO EDEBİYAT ŞEHRİ KAHRAMANMARAŞ

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

Gönül Tahtı Kurma ve Kaldırma Salonu

Kalburabastî Efendi Hazretleri meşhur fötr şapkası, uzun cübbesi ve bastonuyla salona girdi; arkasından iki görevli eski bir tahta koltuk taşıyordu. Koltuğun sırtında GÖNÜL TAHTI yazıyordu. Kalburabastî Efendi koltuğu ortaya koyup Bugün salonumuzda Sayın Halit Durucan’ın Yok Sayın Gitsin adlı şiirini okuyacağız, dedi. Nirvana’ya kurdum gönül tahtımı... Efkârıma kurdum... Şerefime kurdum... Vaktine kurdum... Diplere kurdum... Taşlara kurdum... Okumayı bitirince koltuğun ayağını kontrol etti. Halit Bey tahtı o kadar çok yere kurmuş ki bizim marangoz çağırmamız lazım. Nirvana’dan diplere kadar bu mobilyayı taşıyan hamalın da ayrıca şiir kitabı çıkarması gerekir. Gönül tahtı değil mübarek, seyyar belediye makam koltuğu.

Âşık Hüseyin Topal Köşesi’nden Haceli Dayı bıyığını sıvazladı. İlk kıtada Nirvana’ya çıktık, ben manzaraya bakacağız sandım. İkinci kıtada efkâra indik, üçüncüde kadehler kalktı, dördüncüde hazan geldi, beşincide kavanozun dibine indik. Gardaş, bu şiir değil, aktarmalı otobüs hattı. Yolcu nerede ineceğini şaşırıyor. Hele Fani dünyanın kavanoz diplerinde deyince ben turşu kurulacak sandım. Dünya zaten başımıza yeterince ekşi; bir de kavanoza basıp kapağını sıkmayalım.

Âşık Ali Köşesi’nden Berber Hakkı makasını çıkardı. Benim dikkatimi Dünya dönerken baş döner sarhoşça dizesi çekti. Şair teşhisi koymuş ama tedaviyi yazmamış. Dünya 24 saatte bir tur atıyor; onun başı dönmüyor da bizim niye dönüyor? Çünkü dünya kendi ekseninde dönüyor, biz el âlemin ekseninde dönüyoruz. Bir de Kadehler boşa kalkar kimin şerefine diye soruyor. Ben söyleyeyim: Hesabı ödeyen belli değilse hiç kimsenin şerefine kaldırmayın. Sonunda gönül tahtını bırakır, bulaşıkhaneye kurarsınız.

Ata Cananî Köşesi’nden Emine Nine başını salladı. Son kıtada Taş dikin şu başıma, yok sayın beni diyor. Halit evladım, daha ilkbaharda merhaba diyecektin, ne ara mezar taşı siparişine geçtin? İnsan hazanda iki yaprak döktü diye nüfustan kaydını sildirmez. Hem Yok sayın beni diyorsun ama altı kıtadır Gönül tahtımı ben kurdum diye tapu beyanında bulunuyorsun. Yok sayılmak isteyen adam bu kadar emlak bildiriminde bulunmaz. Sen tahtı mezar taşına değil gönlüne kur; otur, çayını iç. Feleğin acelesi varsa kendi gitsin.

Kalburabastî Efendi Hazretleri gönül tahtına oturup bastonunu dizlerinin üzerine koydu. Yok Sayın Gitsin, Halit Durucan’ın mevsimler, gece, rüzgâr, dünya ve taş imgeleri üzerinden kendi iç yolculuğunu anlattığı serbest yapılı bir şiir. Metnin omurgasını gönül tahtı metaforu oluşturuyor; tahtın Nirvana’dan efkâra, vakitten diplere ve nihayet taşlara taşınması, ruh hâlinin yükseliş ve çöküşlerini görünür kılıyor. Ancak şiirde Nirvana, mehtap, kadeh, hazan, kavanoz, hipnoz ve mezar taşı gibi birbirinden oldukça uzak çağrışım alanları peş peşe geldiği için yer yer imgesel bütünlük dağılıyor. Bir miktar ayıklama şiirin vurucu tarafını güçlendirir. Buna rağmen Yok sayın beni sözüyle Gönül tahtımı kurdum sözü arasındaki çelişki şiirin en insani tarafıdır: İnsan bazen unutulmak isterken bile anlaşılmayı bekler. Kalburabastî teşhisini koymuştur: Hasta yok sayılmak istemiyor; biraz hatırlanmak, biraz anlaşılmak, mümkünse gönül tahtının nakliye ücretini de başkasına ödetmek istiyor. Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR – Delibal

Kıymetli üstadım,
Geceye, mehtaba ve efkâra sığınan o derin ruh yolculuğunu mısralara taşıyan bu muazzam eseriniz için yüreğinize ve kaleminize sağlık olsun.
Selam ve saygılarımla, ilhamınız daim olsun üstadım.

Gönlünüze sağlık değerli şairim.
Bu güzel şiir,yaşam koşulları içinde
İç sesin dışa vuruöuydu
Değerli şairim,beğeni ile okudum bu
müstesna şiirinizi. Kutlarım emeğinizi,
Saygıyla esenlik dilerim.

yine kendine münhasır dizelerle
özgün bir esere imza atmışsın Halit ustam
şiirin anlatısı ve videosuyla şiirlendik yine
kalemine gönlüne sağlık can Hemşerim

Emeğinize yüreğinize sağlık değerli hocam harika bir çalışma olmuş tebrik eder hayırlı akşamlar hayırlı çalışmalar dilerim

Çok güzeldi gönülden tebrik ederim kaleminize yüreğinize sağlık

Her gönülde bir aslan yatar ya...
Gönül tahtınızı nereye kurarsanız orasıdır sizin gönül sarayınız.
Güzel şiiriniz için kutluyorum.
Saygılar...

Şiirin genel duygusu “kabulleniş.”
Ama sıradan bir kabulleniş değil.
“Ben çok şey yaşadım, çok yoruldum, çok düşündüm, çok düştüm; ama bütün bunların içinde yine de kendime bir gönül tahtı kurdum.” diyen bir insan var işin içinde.
Şiirde ölüm hissi var ama ölüm korkusu yok.
Hüzün var ama umutsuzluk yok.
Yorgunluk var ama teslimiyet yok.
Efkâr var ama isyanın yanında bir tebessüm de var.
Ve en önemlisi, şiir boyunca insanın dış dünyadan iç dünyasına doğru bir yolculuk var.
Püf noktası şu:
“Dünyada kendime bir yer bulamadım; sonunda kendi gönlümde bir taht kurdum.”
Ve Nirvana’ya ulaşma.

Var ol ustam mükemmel bir eser.
Selamlar saygılar.

İçten dizeler
yüreğinize sağlık efendim
kutlarım...

Edebi Bağlam ve İmgeler: Şiirde "Nirvana", "hazan mevsimi", "rüzgârın ruh üflemesi", "kavanoz dipleri" ve "hipnoz" gibi modern ve mistik imgeler bir arada kullanılmış. Bu durum, şairin hem duygusal hem de düşünsel bir arayış içinde olduğunu gösteriyor.
Kıta Sonlarındaki Nakaratlaşan Yapı: Her kıtanın sonundaki "Gönül tahtımı ... kurdum" kalıbı, şiire güçlü bir iç melodik bağ katıyor. Şair tahtını sırasıyla Nirvana'ya, efkâra, şerefine, vaktine, diplere ve en nihayetinde mezar taşlarına kurarak adım adım dünyadan kopuşun basamaklarını tırmanıyor.

Yine her zamanki tadındaydı Halit Hocam
Maşallah size
Saygı ve muhabbetle

İçindeki tüm yorgunluğa ve kırgınlığa rağmen, kendi kabuğuna çekilip huzuru yine kendi içinde bulan çok samimi bir iç yolculuk. Emeklerinize sağlık, sevgiler.