Önce el ele birlik, sonra etmedi dirlik.
Millî olan ne varsa, ayak altı çiğnedi.
Serinde var Türklük’ten gayrı kaç çeşit dirlik.
Milletin omzunda yük,, hâlâ ordan inmedi.

Can korkusu olunca onlarca tür vaveylâ.
Sine-i Millete gelir, bin bir türlü belâyla.
Uzaya çıkamadı,, derdi yıldızla-ayla.
Milletin omzunda yük,hâlâ ordan inmedi.

Millî birlik gününde , bir oturdu koltuğa.
Kırdığı yumurtalar, sığmaz oldu folluğa.
Beslediği tavuklar birer dinozor oldu.
Feryat-figan eyleyip, teslim oldu kolluğa.

Başındaki belâyı Millet kaldırıp attı.
Millet ile ters düştü, kulak üstüne yattı.
Halkı derhal ıradı, devlet malını sattı.
Yedi kat sülalesin kavuşturdu bolluğa.

"Bir yüzüğüm var" dedi, taktı kaç beşibirlik.
Vatandaş züğürt düştü kalmadı artık dirlik.
Kutlayalım da kimle, bu gün de Mîllî Birlik ?..
Bireyi kiraladı tek dürümlük yolluğa.

Şehit bizim cümlesini, rahmet ile yâd ettik.
Çeyrek asırdan beri, Millet çok çekti bittik.
Terörle el sıkıştı, biz şehitliğe gittik.
Vatandaşı sürüdü, aşılmaz bir yokluğa.

Demokrasisi eksik, Millî birlik günüdür .
Ders alması gereken, bir Milletin dünüdür
Gözleri çevirmeden, döndüğü tek yönüdür.
Güvenir ardındaki o görünmez çokluğa.

Atatürk bu günleri ta o zaman görmüştü.
İşte tam da o zaman, duvarları örmüştü.
Suçlu olanı asıp, kimisini sürmüştü.
Ata ilkelerinden çıkan düşer .okluğa.


Emine Balı Oğuz