ne
çok şey var-dı
kursağıma dizdiğim
az’a
tamah ederken sesim
incitirim, incinirim diye içime azat ettiğim

ne
çok şey var-dı
her karesine imrenerek resimlendiğim
her
dokunuşumda ilkmiş gibi
titreyen nef(e)simde, nefesine kilitlendiğim

ne
çok şey var-dı
yerini ezbere bildiğim
ebe
sıfatımla aramaktan bezdiğim
ne sobelendiğim ne de sobeleyebildiğim

ne
çok şey var-dı
yanıbaşıyken bile an, özlediğim
gün
doğmadan henüz güne, güneşe
gözlerinin şafaklarına doğmayı aşk bildiğim

ne
çok şey var-dı
“şimdi değil” diyerek “boşver”lediğim
her
gülesimin altına
çilingir sofra kurup sek, sek hüzünlediğim...

imbatto726

Paylaş:

21 Beğeni

+13 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (9)

5.0

100% (9)

Ne çok şey var-dı Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Ne çok şey var-dı şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

ne çok şey var-dı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Berlin, @berlin

14.7.2026 19:29:14

5 puan verdi

Ne çok şey var dile gelmeyen,
… duygudan çekilmeyen
… elimizin altında ama el uzatsak tutamadığımız
… gülüşleri kedere teslim eden hatıralar

Ne kadar güzeldi
Hem vardı, hem de var terketmediği muhakkak…

Yüreğimize dokundu

Tebrikler

Hatice Güzen , @haticeguzen

13.7.2026 18:36:46

5 puan verdi

Özellikle "Var-dı" kırılmasından öptüm şiiri

Defalarca okudum

Teşekkür ve tebriklerimle

Etkili Yorum

Ramazan Boran 1, @ramazancboranc1

13.7.2026 17:51:35

İlk kez dokunuyormuş gibi titreyen bir acemilikle, bir ömrü başkasının tuvalinde imrenerek resimlemekmiş yaşamak.

Sahi, kaç oyun yarım kaldı içimizde?
Kaç kere ebe olduk da kendi saklandığımız kuytulardan çıkamadık?
Yerini ezbere bildiğimiz o mutlulukları ararken, kuytu köşelerde ne kimseyi sobeleyebildik
ne de varlığımızı birine tam anlamıyla fark ettirebildik.

Sadece aradık…
Yanı başımızda duran bir anı, tam da o anın içinde kaybetmekten korkarak, kavuşmanın ortasında bile özlemeyi aşk belledik.
Gün henüz kendi şafağına uyanmamışken, bir çift gözün kirpiklerinden doğacak güneşe ant içtik.

Ama en çok neyi biriktirdik, biliyor musun?
“Şimdi değil” deyip ertelediğimiz,
“Boşver” diyerek boğazımızın düğümüne ittiğimiz o koca dünyayı…
Kursağımıza birikenlerin ağırlığıyla büküldü belimiz.
Her içten gülüşümüzün, her çocukça neşemizin hemen altına gizlice bir çilingir sofrası kurduk.
O sofrada ne bir teselli vardı ne de sulandırılmış bir keder; sek tutkuları, sek hayal kırıklıklarını ve sek hüzünleri yudumladık teker teker.

Sofralarda sarhoş olduk da kimseden medet ummadık.

Ne çok şey vardı...
Ne çok şey.

ve ne çok şey kaldı şimdi kursağımızda
yutkunsak boğulacağımız,
sussak taş olacağımız.

Eyvallah İmbat şair.

Sevtap Kaya Nurgönül, @sevtap-kaya-nurgonul

13.7.2026 16:01:51

Hangimizin yoktu ki... 🥺

Güzel şiirdi, tebrikler, selamlar...

Etkili Yorum

BEŞİĞİ KALEMDEN, @besigikalemden

13.7.2026 15:36:27

5 puan verdi

Bu hissi biliyorum...
Konuşsa duyulmayacağını bilip susanların ve silginin yetmediği yerde elleriyle karalayanların çok tanıdık, çok derinden sarsan hikayesiydi...
Kaleminize yüreğinize sağlık.
Saygılarımla 💐

BEŞİĞİ KALEMDEN tarafından 13.7.2026 16:48:21 zamanında düzenlenmiştir.