Sana olan sevgimi
ölçmeye kalkma.

Denizler sığ kalır,
dağlar alçak,
gökyüzü dar gelir.

Ben seni,
bir insanın sevebileceği kadar değil,
kendi sonunu göze alacak kadar sevdim.

Öyle ki...

Bir gün dünya
karşıma geçip
"Vazgeç." deseydi,

ben dünyaya
"Defol, sen benim yaşadığımı ne bileceksin?"
derdim.

Çünkü sen,
bir kadın değildin sadece.

Bir ömrün,
tek cümleye sığmayan tarafıydın.

Ben senin gülüşünü
ekmek gibi bölmedim.

Kimseyle paylaşmadım.

Adını,
gecelerin en karanlık yerine sakladım.

Birileri seni konuşunca
içimde fırtınalar koptu.

Birileri sana baktığında,
içimdeki bütün kurtlar diş gösterdi.

Sevgi dedikleri şey
çiçek değilmiş.

Sevgi,
adamın kaburgasını içeriden kıran
vahşi bir hayvanmış.

Ben bunu
senin gözlerine bakınca öğrendim.

Bilmezsin...

Bir adam,
en çok sevdiği kadının yanında
çocuk olur.

En çok da
onu kaybetme ihtimaliyle
canavara dönüşür.

Ben ne şiir yazdım sana.

Ne şarkılar söyledim.

Ben,
susarak sevdim.

Çünkü bazı sevgilerin sesi çıkmaz.

Çıksa,
dağlar yerinden oynar.

Sana dokunmadan özledim.

Yanındayken bile hasret kaldım.

Aynı gökyüzünün altında
iki yabancı gibi yürümek,
cehennemin tarifidir.

Şunu iyi bil...

Bu hayatta
bin kadın görsem,
hiçbiri sende unuttuğum huzuru
geri veremez.

Çünkü mesele güzellik değildi.

Mesele,
senin yanında
kendimi ilk defa
evimde hissetmemdi.

Ve şimdi biri bana çıkıp
"Bu kadar sevmeye değer miydi?"
diye sorsa...

Hiç düşünmeden gülerim.

Çünkü bazı insanlar
ömür boyu yaşar
ama bir kez bile sevmez.

Ben ise
bir ömre bedel olan sevgiyi
tek bir kadında buldum.

Varsın dünya buna delilik desin.

Benim için sen,
aklımdan vazgeçecek kadar güzel,
gururumdan vazgeçecek kadar değerli,
ölüme meydan okuyacak kadar gerçek bir sevdandın.

Ve bil ki...

Bir gün bütün şehirler yıkılsa,
bütün yollar silinse,
bütün isimler unutulsa bile...

Benim içimde
senin adın hâlâ
ilk ezberim olarak yaşayacak.

Çünkü bazı kadınlar sevilmez.

Bazı kadınlar,
bir erkeğin bütün ömrünü
tek başına anlamlı kılar.