Ömür çeşmelerini senin aşkın kuruttu
İsteseydin, bahçeni gözyaşımla sulardım.
Sana bağlı bu ismi gönlün çabuk unuttu
İsteseydin, bahçeni gözyaşımla sulardım.

Aşkın susuz zamanı , sana tutkun bu " toprak"
Etmezse senden rüzgar, kımıldamaz o yaprak
İzin yok ki bahçede, gönlümden gönlün ırak
İsteseydin, bahçeni gözyaşımla sulardım.

Sensizliğin ardından baktım yıllar boyunca
Bir hazan mevsiminde gittim onun suyunca
Bağrı yanık gönlüme sitem ateş koyunca
İsteseydin, bahçeni gözyaşımla sulardım.

Üşütüyor hasretin yıkıp savurduğunda
Atsan fıtına gibi esip kavurduğunda
Acımadan halime itip devirdiğinde
İsteseydin, bahçeni gözyaşımla sulardım.

Ümit veren bakışın başıma sevda sardı
Gözümün tuzlu suyu bir sel olup akardı
Kıyamazdım silmeye yanağımı yakardı
İsteseydin, bahçeni gözyaşımla sulardım.

Vahdet-i Can ( VAHDET ÇİL)
Amasya, 06 Ocak 2015
( arşivimden ilk yayın)