Sen miydin o vakitsiz güz yağmurları giyinen
Ellerinde solmuş bir kaç begonvil
Ağlıyordu Haydarpaşa..
Ve sen oracıkta öyle bekliyordun..
Ne izlerin ezberliyordu yolları??
Ne de bir temaşa..
Kederime yenilerini ekliyordun...

Sen miydin acılara tutunmuş duran köşe başında
Parmak aralarından bir aşkın geçmişi süzülürken
Herkes kendi telaşında...
Aç bir kedi gibi sokulur yalnızlığın
Mührü vuruldu
Ve saati kuruldu
10.30 a...
Ayrılığın...

Çok geçmeden..
İnce ve tiz bir çığırtkanlıkla yaklaştı tren..
Gözlerin gözlerimi arıyor o kargaşada..
Son bir umut bakınıyor tellerin arasından
Ellerinde solmuş bir kaç begonvil
Soluyorum sen kokan rayları
Haydarpaşada..
Gitme!! Diyemiyorum
Uzaktan öylece bakıyorum..
Koşsam hesapsızca sarılsam..
Kal desem...
Kalır mısın?
Beklemeyi göze alır mısın???

Yıllar sonra...

Belki bir gün....

Benimle yaşlanır mısın?

Paylaş:

21 Beğeni

+13 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (9)

5.0

100% (9)

Seni seviyorum Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Seni seviyorum şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

SENİ SEVİYORUM şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

karbulutu, @karbulutu

12.7.2026 19:05:15

Şiiri çok güzel demlemişsin.

s.eyyubi, @mustafaalagoz

12.7.2026 00:00:05

5 puan verdi

Yüreğinize sağlık

Ramazan Boran 1, @ramazancboranc1

8.7.2026 13:55:02

'' seni seviyorumun cümlesinin ''sen'i''henüz ölmemiş demek ki.
şair diyor ki ;
''ben bunu "seni seviyorum" cümlesini her söyleyişimde öğrendim.

fark ettim ki, ben bu cümlenin yükünü seviyorum.

çünkü insan, ölmüş bir zamire seslenebilir mi?
seslenemez.

çünkü sevgi,
ölülere değil,
içimizde yaşamayı sürdürenlere kurulur.

işte bu yüzden hâlâ aynı cümleyi kurabiliyorum.

"seni seviyorum."

bak..
diyor şair;.

bu cümlede geçmiş yok.
"sevmiştim" demiyorum.
"severdim" de demiyorum.

bugünün nefesiyle,
bugünün kalbiyle söylüyorum.

demek ki içimde, zamana yenilmeyen bir "sen" hâlâ yaşıyor.

"seni seviyorum."
bu cümlenin en güzel kelimesi
hiçbir zaman "seviyorum" olmamıştır.

daima...
"sen" olmuştur

:)

eyvallah o vakit.

erbensalim, @erbensalim

8.7.2026 12:11:28

5 puan verdi

Zamanın ve Yalnızlığın Mühürlenmesi: Şiirde yalnızlığın "aç bir kedi gibi" sessizce ve arsızca insanın içine sokulması benzetmesi, o kimsesizlik hissini çok derin hissettiriyor. En vurucu darbe ise son dizelerde geliyor: Ayrılığın mührünün vurulması ve saatin tam 10.30’a kurulması... Şair, o soyut acıyı zamana sabitleyerek, hayatının koptuğu o anı adeta hafızasına ve şiirin göğsüne bir çivi gibi çakıyor. O saatten sonra zamanın durduğunu fısıldıyor.

DÏYAR FERZAN, @dyarferzan

8.7.2026 11:40:59

Çok güzeldi Derya şair
Susmasın gönül sesin

Bâki selam ile

emre vehbi alkan, @emrevehbialkan

8.7.2026 09:25:28

5 puan verdi

Okurken adeta duyguların içinde kayboldum. Hislerini çok etkileyici bir şekilde aktarmışsınız. Severek okudum. Başarılarınız daim olsun. İki katlı şehrimden kucaklar dolusu sevgiler yolluyorum. Müsait olduğunuzda bende beklerim efendim...

Hikmet-Metin, @hikmet-metin

8.7.2026 00:20:09

Şiir, ayrılığı Haydarpaşa’nın hüzünlü atmosferinde güçlü imgelerle anlatıyor. Solmuş begonviller, yaklaşan tren ve saat vurgusu; bekleyişi, kaybı ve söylenemeyen sözleri derinleştiriyor. Finaldeki “Benimle yaşlanır mısın?” sorusu ise tüm kırgınlığa rağmen sevginin hâlâ canlı kaldığını hissettiriyor. Tebrik ederim..