İKİMİZE GEÇ KALDIN

Fevzi Emir Yılmaz

Ben unumu elemiş, eleğimi asmıştım,
Acıyı yâren kılıp sol yanıma basmıştım,
Damlayan gözlerimin pınarını kısmıştım,
Ölü mü sağ mı deyip yoklamaya mı geldin?

Huzuru yol eylemiş, usul usul giderdim,
Kaldıysa gönül borcum, kuruş kuruş öderdim,
Geleceğini bilsem diyarı terk ederdim,
Yoluma pusu kurup oklamaya mı geldin?

Ne güzel unutmuştum sana ait ne varsa,
Kılım kıpırdamazdı özlemin beni sarsa,
Şükrederim Mevlâya önüme ne koyarsa,
Kirlenmiş vicdanını paklamaya mı geldin?

Oysa yüzüm gülerken ruhum kan ağlıyordu,
Yüreğim matem tutmuş karalar bağlıyordu,
Yokluğunda hayalin sinemi dağlıyordu,
Canıma kast eyleyip haklamaya mı geldin?

Çöle döndü yüreğim, çiçek olsan ne fayda,
Su veren olmadı mı yaşadığın sarayda?
Bütün geçmişi silmek, geri dönmek kolay da,
Yaşattığın maziyi aklamaya mı geldin?

Yuvasız kuş misali gah uçar gah konardım,
Uyuyan volkan gibi, için için yanardım,
Ne hüsrana boğulur, ne adını anardım,
Kırdığın kapıları tıklamaya mı geldin?

Bunca yıldır zulmeden gelir mi hiç imana?
Kalmamış suretinde ne merhamet ne mana,
Onca pişmanlığını saklayıp son zamana,
Kabrimdeki gülleri koklamaya mı geldin?