önce bir civcivin ürkek aksak adımlarıydı bana yeni bir hayata merhaba dedirten titrerken sonra gülücükler atmaya başladık tavana meraklı gözler tarafından izlendiğimizi bilsek de tavan daha tarafsızdı belki bir iki sarı turuncu oyuncağa uzandı ellerimiz nedense ilk ağzımıza götürdük umarsızdı her şey okuma yazma öğrenirken bu kadar ciddi bir işe giriştiğimizi nereden bilecektik merak sonraları bellek daha sonraları kimlik o anda aşk denemeleri hayal kırıklıkları ve kuşak çatışmaları sonra öyle bir hayat telaşı ki rakamlar hakimiyet kurar yıllarca ondan sonra ileri yaşlara gelirsin ve dönersin tekrar seni doğurana döngü kendini tamamlar anlarsın ama az süren kalmıştır bu ise çok acıdır insan umarsız saf ve mükemmel doğar ama kaderini asla yenemez ölümden sonra ne vardır bilinmez belki de koca bir karanlık bir yokluk ya da bir şans daha peki bir daha hata yapma şansı verilir mi bizlere aslında en mutlu olduğumuz anlarda en eksik olduğumuzu tekrar unutur muyuz ya da eskir mi hayat bir daha geri dönülmez mi ah hayat bir bırakmadın yaşayalım