1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
54
Okunma
Odalara sığmayan sessizlikler biriktirdim yokluğunda.
Duvarlara hep senin adının baş harflerini kazıdım,
Attığım her adımda ayak seslerini aradım.
Her telefon çaldığında,
her rüzgar kapıyı zorladığında
Yüreğim ağzımda koştum o eşiğe.
Ama her defasında, ama her defasında
Karşımda duran sadece boş bir gölgeydi.
Artık yolları gözlemekten,
pencerelere bakmaktan vazgeçiyorum.
Çünkü anladım;
Gidenler, geride bıraktıkları enkazı görmeye
bir daha gelmiyor.
Sen de gelmeyeceksin...
Bunu biliyorum.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz