KADER silemez

Fermanı yazmış kader, silinmez alın yazım
Bir ömür taşır gönül bu derdi, bu yek niyazım
Toprak da sarsabeni, değişmez yine sözüm
Ruhumu sana verdim kalbim son nefesim.

Yaşlarım akar gider denizlerin boyunca
Her anışım kor olur bağrımın en ucunda
Sökülmez gönlümden sevdanın ağır ağı
Mecnuna dönen kalp kaybolur sonunda

Aşkının tatlı zehri karıştı damarlarıma
Söz geçmez oldu yorgun duygularıma
gözünde kayboldum bulamam yönümü
Mahkûmum sessizce kendi düş iklimime

Geceye anlattım hep içimdeki acı figanı
Sustum sakladım ben derindeki yaramı
Bir sır gibisin sarıldın ruhum dünyama
Aşkınla dar eyledin sen koskoca cihanımı

Aynamda yabancı bir yüz dolaşır durmadan
Benliğim uzak düşmüş sevdana, soluk hatıran
Ne bir sordun ne geldin beklediğim yollardan
ömür geçti böyle, vuslatın düşüyle oldum hazan

Boynumda sevda derdi halka halka büyüdü
Her gün biraz daha çok kalbim hasreti sürdü
Göğsümde büyüyen kor aşkın ateşi söndü
yoldan dönüş yoktur, hükmün çoktan görüldü

Yâr diye eğdim başı görünmeyen yoluna
Canımı serdim yine bir çift sözün uğruna
İçtiğim aşk kadehi hem şifa hem de zehir
Sürükledi beni hep hüznünün koğuşuna

Nehir oldun içimde çağladın gece gündüz
Ömrüm senin izinde yürüdü sessiz, öksüz
Ne akıl kaldı bende bitti heyecanım sözsüz
Karaltıya dönüştüm ben adım adım sessizce

Nakşoldun gönlüme sen silinmez bir kitabe
Adını yazdı kader sökülmez artık bir daha
Yandım ama kül olmadı bu viran gönül yine
Kor gibi saklı kaldın sen en derin harabede...kalbimde...