0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
30
Okunma
Annem Devran MENGÜTEMÜR’ün, Hakk’a yürüyüşünün ardından...
Yirmi beş senelik özgeçmişimde
Şair ömre çeyrek asır çağdım ben
Nesiri istiften vazgeçmişimde
Arşivime ölçü uyak yığdım ben
İlhamlı da ilhamsız da direttim
Yirmi dokuz harften şiir ürettim
Peyderpey laf peydahlayıp türettim
Kafiyesiz sözcükleri boğdum ben
Aç yattım komşumun yememesinden
Beslenip doydum tok dememesinden
Halkımı emzirdim halk memesinden
Toplum için sanatımı sağdım ben
Göz yummadım yamacımda hapsine
Ses kattım ses doruğumdan sesine
Büyük küçük yankı saldım hepsine
Feryatçıya figâncıya dağdım ben
Fakir göğsü zengin göğse gerdirdim
Haksızları haklılara yerdirdim
Aşk gülünü âşıklara derdirdim
Cana bağban cânânlara bağdım ben
Sözünü geçirdi kaleme dilim
Kent köyü kazayı işledi elim
Yedi bölge seksen bir il dantelim
Dört mevsime iklim ören tığdım ben
İki bin bir öksüzlüğü gelmeden
Analıydım anasızlık bilmeden
İki Ekim Salı günü ölmeden
Bu devrana Devran gibi sığdım ben
Şerif’in mektebi bir okulu yok
Şairlik bölümü şiir kolu yok
Diplomalı Allah’ın tek kulu yok
Sonradan olmadım şair doğdum ben
22 Ekim 2001
İzmir
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.