Yüreğim, senin her atışın bir destan,
Bir fırtınanın ortasında doğan umut,
Karanlık gecelerde yıldızları yakan,
Ve sabahın ilk ışığında uyanan ruh.
Sen durursan dünya durur, biliyorum,
Ama durmuyorsun; çünkü hak ediyorsun.

Her darbe, bir sevgilinin gözlerine bakış,
Her vuruş, ayrılığın acıyan sızısı,
Her ritim, bir çocuğun ilk gülüşünde saklı,
Her çarpıntı, hasretin yakıcı közü.
Sen susmazsın, çünkü susmak ölüm,
Ve sen yaşamı, en derininden hak ediyorsun.

Dağları aşan yolcunun yorgun ayakları,
Denizleri yaratan dalgaların öfkesi,
Yağmurla ıslanan toprağın kokusu,
Ve gözyaşlarıyla sulanan her hevesi.
Bunların hepsi senin damarlarında akar,
Her damla kan, bir hikâye anlatır sana.

Yüreğim, sen kaç kez kırıldın, saymadım,
Kaç kez yandın, kül oldun, yeniden doğdun.
Ama her seferinde daha güçlü attın,
Daha derin sevdin, daha çok inandın.
Acı da senin, sevinç de senin hakkın,
Darbelerinle ödersin bu dünyanın bedelini.

Bir bahar sabahı, çiçekler açarken,
Bir kış gecesi, karlar altında ezilirken,
Bir yaz ikindisi, kavurucu sıcakta yanarken,
Bir sonbahar akşamı, yapraklarla savrulurken…
Sen hep oradasın, ritmini bozmadan,
Hayatın nabzını tutarak, dimdik ayakta.

Aşk geldiğinde deli gibi çarparsın,
Sanki göğsüm yetmiyor sana dar gelir.
Korku çöktüğünde hızlanırsın birden,
Sanki kaçmak ister gibi, ama kalırsın.
Öfke sardığında gümbürdersin dağ gibi,
Hüzün bastığında yavaşlar, ağlarsın usulca.

Sen sadece et parçası değilsin, hayır,
Sen bir orkestrasın, evrenin bestesi.
Her hücremde yankılanır adın,
Her nefeste, her adımda hissedilir sesi.
Yüreğim, sen benim en sadık yoldaşım,
En büyük öğretmenim, en derin sırdaşım.

Kaç kez “Yeter!” dedim sana, hatırlıyorum,
Kaç kez “Dur artık!” diye yalvardım karanlıkta.
Ama sen dinlemedin, attın, attın, attın…
Çünkü biliyordun, durmak ihanettir hayata.
Sen hak ediyorsun her vuruşu, her sancıyı,
Çünkü sen varsan, ben varım hâlâ.

Şimdi dinle beni, ey kadim dostum,
Ey içimdeki en büyük devrimci:
Atmaya devam et, daha hızlı, daha güçlü,
Daha tutkulu, daha inatçı, daha umutlu.
Sevdiğimiz her şey için, kaybettiğimiz her şey için,
Henüz yaşanmamış yarınlar için at.

Yüreğin darbeleri hak ediyor,
Çünkü sen dünyayı sırtında taşıyorsun.
Her atışta yeniden yaratıyorsun beni,
Her sızıda biraz daha insan oluyorum.
Sen durma sakın, sen hiç durma,
Ben de seninle birlikte yanayım, tükeneyim, dirileyim.

Ve bir gün, en son darbeni vurduğunda,
Gözlerim kapandığında, dudaklarımda tebessüm,
Biliyorum ki, her şeyin bedelini ödemiş olacağız.
Yüreğim…