Kuyuya düşmeden,Yusuf olunmaz,
Çilesiz eciri, alamaz insan!
Dünya geçici han, burada kalınmaz,
Aldanıp dünyaya dalamaz insan!
 
Sabırın meyvesi, balın dağıdır,
Kuyu düşenlerin, gönül bağıdır,
Rabbinin huzuru, son durağıdır,
Duyguları aşksız, kalamaz insan!
 
Yunus’un misali, çıktın kurada,
Zindan balık karnı, oldu burada,
Kardeşten gördüğün, her yarada,
Fani kapıları, çalamaz insan!
 
Dört duvar bedeni, devamlı sıkar,
Ayrılık ateşi, ruhunu yakar,
Hastalıklar birden, ortaya çıkar,
Dertlerine derman, bulamaz insan!

Rabbin dileyince, od, serin olur,
Teslim olursa, ruh, Allah’ı bulur,
Dünya zindanından, elbet kurtulur,
Cenaze namazı, kılamaz insan!
 
Bu dünya fanidir, her gelen göçer,
Atılan tohumu, mahşerde biçer,
Başgâni her daim, doğruyu seçer,
Kaderin hükmünü, bilemez insan!..

Faik Selçuk Kızılkaya (Başgani)
22/11/2025